برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

قابلیت تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان موش کشت شده بر روی غشاء پایه مصنوعی حاوی نانورشته های Ultraweb به سلول های شبه هپاتوسایتی و پیوند آنها به موش مدل آسیب دیده کبدی با تتراکلرید کربن



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: علوم سلولی

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  اسفند 1388

کارفرما: دانشگاه تربیت مدرس

خروجی طرح: 

ارائه یک نسخه پایان نامه .Ph.D


نوع: بنیادی

 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

فیبروز کبدی که به دنبال پاسخ ترمیمی کبد به آسیب های مزمن اتفاق می افتد یکی از مهمترین مشکلات جوامع بشری در حوزه سلامت است. و در حال حاضر تنها راه درمانی چنین بیمارانی در مراحل پیشرفته آن، پیوند کبد می باشد. اما متاسفانه در این زمینه نیز مشکلات عدیده ای، از جمله کمبود عضو اهدایی، امکان رد پیوند، عمل جراحی پیچیده و هزینه گزاف وجود دارد. مطالعات اخیر نشان داده اند که طب ترمیمی قابلیت آن را دارد که به عنوان یک جایگزین در درمان چنین بیمارانی مطرح باشد. همچنین سلول های مزانشیمی مغز استخوان توانایی تمایز به سلول های کبدی را در محیط آزمایشگاهی و بدن دارند. اما همواره میزان و کیفیت تمایز این سلول ها و نیز نقش آنها در ترمیم کبد بسیار پایین بوده است. به همین خاطر در مطالعه حاضر سعی شد تا راهکارهایی برای تمایز بهتر سلول های مزانشیمی در محیط کشت و پیوند موثرتر آنها به کبد ارائه شود.
در این مطالعه ابتدا سلول های مزانشیمی مغز استخوان موش در حضور و عدم حضور بستر نانو رشته ای (گروه نانو مثبت و نانو منفی) به سلول های شبه هپاتوسیتی اولیه (روز 18) و نهایی (روز 36) تمایز داده شدند، و بیان ژن ها و پروتئین های اختصاصی هپاتوسیتی آنها توسط روشهای RealـTime PCR  و ایمنوفلورسنت بررسی شده، همچنین فراساختار سلول ها با روش های الکترون میکروسکوپی مطالعه شده، و عملکرد آنها با واکنش های PAS و PROD، و نیز اندازه گیری میزان ترشحات اختصاصی کبدی مورد بررسی قرار گرفت. در مرحله بعدی مطالعه سلول های مزانشیمی و نیز سلول های شبه هپاتوسیتی اولیه و نهایی گروه های نانو مثبت و منفی به موش های مدل فیبروز کبدی ناشی از تتراکلرید کربن پیوند شدند.
یافته ها نشان داد که بسیاری از شاخص های هپاتوسیتی بالغ، نظیر بیان آلبومین، HNF4a، کانکسین 32 و سیتوکروم 1A1، همچنین تولید و ترشح اوره، آلفافتوپروتئین و آلبومین، و نیز فعالیت آنزیم سیتوکروم P450 در سلول های شبه هپاتوسیتی نهایی گروه نانو مثبت بالاتر از گروه نانو منفی بود. از طرفی دیگر مطالعه پیوند سلولی مشخص ساخت که سلول های شبه هپاتوسیتی نهایی گروه نانو مثبت در مقایسه با گروه های نانو منفی و مزانشیم تیمار نشده، توانسته بودند با درصد بالاتری در بافت کبدی جایگزین شده، به هپاتوسیت های فعال (آلبومین مثبت) تبدیل شوند و میزان آلبومین سرمی را به طور معنی داری افزایش و نیز میزان فیبروز را کاهش دهند.
این یافته ها بیانگر آن است که خصوصیات توپوگرافیک حاصل از بستر نانو رشته ای می تواند موجب تمایز بهتر و حفظ عملکرد سلول های شبه هپاتوسیتی مشتق از سلول های مزانشیمی مغز استخوان موش شده، و آنها را برای اهداف سلول درمانی مساعدتر سازد.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):