مشخصات

عنوان:

بررسی میزان پاسخدهی به روشهای مختلف دعوت از ساکنین منطقه 7 شهرداری تهران جهت انجام غربالگری سرطان پستان و برخی عوامل موثر بر آن



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  واحد علوم پزشکی تهران 

گروه پژوهشی: پزشکی اجتماعی

پژوهشگران: 
منتظری علی (مسئول طرح)
خالقی فاطمه (همکار طرح)
جعفری مریم سادات (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  1379

کارفرما: معاونت پژوهش و فناوری جهاد دانشگاهی

خروجی طرح: 

نتایج این تحقیق قابل واگذاری است.


نوع: بنیادی

 
تلفن: 66405895-66404720-021

نشانی سازمان مجری: تهران، خیابان قدس، خیابان پورسینا، ساختمان آموزش، طبقه همکف، اتاق 101
 

چکیده:

سرطان پستان شایعترین سرطان بانوان در دنیا می باشد. پس از گذشت 5000 سال از شناخت تومورهای پستان توسط مصریان، هنوز علت اصلی سرطان پستان ناشناخته باقی مانده است.
نکته اساسی در مورد سرطان پستان این است که اگر بطور فعال جهت تشخیص بیماران در بین افراد به ظاهر سالم اقدامی صورت نگیرد، معمولا بیماری در مراحل پیشرفته خود را آشکار می سازد. در این زمینه افزایش میزان آگاهی بانوان از علایم بیماری، در مراجعه به موقع تاثیر به سزایی دارد. همچنین ایجاد آگاهی و انگیزه در بانوان جهت انجام غربالگری رمز موفقیت بیماریابی در مراحل اولیه بیماری می باشد. در این زمینه کشورهای توسعه یافته تسهیلاتی جهت افزایش آگاهی در جامعه و نیز مراجعه بانوان به مراکز تخصصی بیماریهای پستان فراهم آمده است.
بدین ترتیب گام اولیه در مقابله با سرطان پستان، ایجاد سیستم فعالی جهت آموزش روشهای غربالگری بانوان و ترقیب آنان به شرکت در برنامه های بیماریابی می باشد.
بر این اساس پژوهش حاضر در دو مرحله به انجام رسیده است. آنچه در پی می آید چکیده ای است از این دو مرحله:
الف. یک مطالعه بر مبنای جمعیت درباره آگاهی بانوان ایرانی نسبت به سرطان پستان و عملکرد آنها درباره خود آزمایی پستان انجام شد.
در کل با 1402 خانم مصاحبه شد. میانگین سنی پاسخ دهندگان 43.4 سال (انحراف معیار
(14.4 بود. بیشتر آنها متاهی بودند (%85) مشکل شخصی بیماریهای پستان (%94) و سابقه سرطان پستان (%90) نداشتند.
یافته ها نشان داد که
64% از پاسخگویان با سرطان پستان آشنا هستند و 16% از آنها اعتقاد داشتند که سرطان پستان در ایران شایع است.
بیشتر بانوان
44% مشاهده غده بدون درد در پستان را نشانه سرطان می دانستند. روی هم رفته 61% از پاسخگویان در رابطه با برنامه های غربالگری پستان آگاهی داشتند و بیشتر آنها رسانه های گروهی (تلویزیون 34% و رادیو14%) را به عنوان منبع اطلاعاتی خود معرفی کردند.
تنها
17% از بانوان اشاره داشتند به طور منظم خود آزمایی پستان را انجام می دهند. دلیل مهم برای عدم انجام خود آزمایی پستان توسط بانوان آشنا نبودن آنها با خود آزمایی پستان بود (%64).
یافته های این پژوهش نشان می دهد انجام خود آزمایی پستان رابطه معنی داری با سن:
(P=0.00006) وضعیت تاهل (P=0.03)، تحصیلات (P<0.00001)، آگاهی از خود آزمایی پستان (P<0.00001) و آگاهی از برنامه های غربالگری پستان (P<0.00001) دارد. در صورتی که بین سابقه شخصی بیماری پستان (P=0.2) و سابقه خانوادگی (P=0.7) رابطه معنی داری بدست نیامد.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

A 2- stage study was conducted to: (I) investigate the female Iranian’s on breast cancer and breast self – examination.
(II) Conduct a randomized trial on different invitation methods for attending breast self – examination classes in Tehran.
The following is a summary of the study and its findings.
I) A population – based study was carried out to investigate the female Iranian’s perception of breast cancer and self – reported practice of self – examination. A total of 1402 women were interviewed. The mean age of respondents was 43.4 (SD=1404) ears, most were married (85%) and without any personal (94%) and family history (90%) of breast problems. It was found that 64% of the respondents were familiar with breast cancer and 61% believed the disease is common in Iran. Most women (44%) perceived a painless mass as a breast cancer symptom. Overall, 61% of the respondents knew about breast cancer screening programmers and most indicated that electronic media (television 34% and radio 14%) were their source of information. Only 17% of women said that they are conducting regular breast self- examination. The main reason for women not doing breast self – examination was due to the fact that they did not know how to do it (64%). The findings indicated that performing breast self – examination is significantly related to: age (p=0.0006), marital status (p=1013), education (p<0.00001), knowledge of breast cancer (p<0.00001), but not to personal (p=02) and family (p=0.7) history of breast problems. For the first time this descriptive study provides useful information from a culturally diverse population that could be utilized by both researchers and those involved in public health in Iran.
II) Fallowing the stage one, an interventional was designed to promote women’s health. Thus, a series of educational breast self – examination classes was held. To invite women, they were randomly assigned to one of three methods of invitations: 1) Pamphlet 2) Pamphlet and information package 3) Pamphlet, information package and telephone.
Compliance frequency was measured by participation in educatonal classes and telephone contact the Iranian Center for Breast Cancer.
In all for 3 methods, 21000 invitations were made. The results indicated a very low response rates as follows: arm one: 0, arm tow: 0.3%, arm tree: 1%.
The findings that the above mentioned invitation methods do not work, although there were some benefits for those who attended in the educational programmes.
It seems that to encourage women in health initiatives there is need for better designed interventions.



Keyword(s):