برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی میزان خطر چاقی (BMI>=25) در عدم موفقیت باروری در سیکل های کمک باروری (ICSI, IVF) در مراجعین به مرکز رویان در سال 1380



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: پژوهشی ناباروری زنان

پژوهشگران: 
معینی اشرف (مسئول طرح)
جاوید فر نفیسه (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  زمستان 1382

کارفرما: 

خروجی طرح: 
 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

با توجه به این که ناباروری از مهمترین مشکلات زوج بوده و هست و در چند دهه اخیر پیشرفت های چشمگیری نیز در روش های کمک باروری حاصل شده ولی هنوز موفقیت این روش ها قطعی نشده است و بالطبع درصد نسبتا بالای شکست آنها جامعه را متحمل ضررهای اقتصادی و اجتماعی می سازد. شناخت موانع موفقیت در این راه می تواند مفید واقع شود که از آن جمله چاقی می باشد و با هزینه اندکی می تواند رفع شود.
بررسی های انجام شده در مراکز مختلف دنیا نتایج نسبتا متفاوتی درباره اثر چاقی ارایه کرده اند (که افراد
Pco نیز در طرح آنها بوده اند) تفاوتهای نژادی و جغرافیایی و نیز مساله Pco ما را بر آن داشت تا تاثیر چاقی را در فرجام روش کمک باروری در خانم های ایرانی بدون Pco بررسی کنیم.
در این مطالعات کوهورت 400 نفر خانم نابارور با شرط نداشتن
Pco به روش انتخاب غیر تصادفی آسان وارد مطالعه شدند قد و وزن، سطح سرمی هورمون های FSH، LH و استردیول و پرولاکتین آنها به طور دقیق ثبت شد. روش های کمک باروری مورد استفاده IVF و ICSF بود و علل ناباروری از فاکتور مردانه، فاکتورتوبال، عدم تخمک گذاری مزمن، اندومتریوریا نامعلوم بود همه خانم ها تحت تحریک تخمدانی قرار گرفتند و در فازلوتئال با پروژسترون حمایت شدند باروری پس از BHCG>10 mu/ml با مشاهده ساک جنینی یا ضربان قلب جنین در سونوگرافی در هفته 8-7 تایید می شد. میانگین BMI 26(25.67 kg/m2) و میانگین سنی 30 (29.95) سال بود.
افراد به دو گروه چاق
(BMI³25) و لاغر (BMI<25) تقسیم شدند. افراد چاق 223 نفر و %55.8 و افراد لاغر 177 نفر و %44.2 بودند. از افراد لاغر %26.6 و از افراد چاق %15.7 باردار شدند (در هفته 8 سونوگرافی قلب جنین مشاهده شد) و افراد لاغر 1.69 برابر نسبت به افراد چاق باردار شدند و بیش از 2 برابر تولد زنده داشتند (69.7% VS 29.4%) افراد چاق نیز بیش از 2 برابر سقط نسبت به افراد لاغر داشتند. (67.6% vs 30.2) تعداد اووسیت حاصله و جنین منتقل شده در هر دو گروه تفاوت معنی داری نداشتند و مشابه بود.
سطح سری هورمون های
FSH و LH، استرادیول و پرولاکتین در دو گروه چاق و لاغر مشابه بود.
سطح سرمی
LH و استرادیول نیز در افراد باردار و غیر باردار مشابه بود سطح پرولاکتین در خانم های باردار پایین تر از خانم های غیر باردار بود (P<%5).
میزان موفقیت روش کمک بارداری با سن نسبت عکس داشت یعنی هر چه سن بیمار پایین تر بود درصد موفقیت بالاتر بود طول مدت ناباروری و سن با
BMI رابطه معنی داری نداشت و طول مدت نازایی بر موقعیت باروری تاثیری ندارد.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Taking into consideration the fact that infertility is one of the most important problems the couple encounter and remarkable advances have occurred in fertility assisting ways, but success of such methods have not been finalized yet. It is obvious that relatively high percentage of their fail will impose economic and social damages on society. Recognition of success obstacles may be suitable in this respect. From among which overweight may be named that can be removed at a very low cost.
Studies made in different centers of the world have presented different results in respect to overweight. (in their plan PCO persons have been considered). Racial and geographical differences and also PCO issue made us study effect of over weight on the results fertility aid methods in Iranian women without PCO. In this study 400 women entered who had no PCO according to easy random method. Their height and weight, serum level of FSH, LH, Estradiol and Prolactine hormones were carefully registered. The fertility Techniques used were IVF, ICSF and reasons of infertility of male factor, tubal factor, female Anovulation, endometriosis unaxplaine. All women were under ovary stimulation and were supported with progesterone in luteal phase. Fertility was confirmed after BHCG>10 and by observing embryo sack or heart beat of embryo in sonography in 7-8 week. Mean BMI was 26(25.97) and mean age was (29.5) years old.
People were divided into two groups of fat (BMI>/=25) and thin (BMI<25). Obese persons were 223 and 55.8%. Thin persons were 177, 44.2% From thin persons, 26.6% and from fat persons 15.7% became pregnant. (pregnancy was positive in eighth week in sonography) thin persons became pregnant for 1.69 times more than fat ones and more than twice the live birth. (69.7% vs 29.4%). Fat persons had abortion for 2.1 times more than the thin ones (67.6% vs 30.2). Numbers of oocytes and embryos were transferred. There was no distinguished difference in two groups.
Level of FSH & LH hormones, stradiol and prolactin had no distinguished difference. Prolactin of pregnant women was lower than non- pregnant ones (P<0.05).
Success of fertility techniques had a diverse ratio with age. The lower was the age. The higher was the percentage of success. Duration of infertility and age had no distinguished relation with BMI. Duration of infertility had no distinguished effect on success of fertility techniques.



Keyword(s):