برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

شناسایی جلبک های خلیج فارس و استخراج آگارآگار (آگار از جلبکهای آگاروفیت)



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  معاونت پژوهش و فنآوری (دفتر مرکزی) 

گروه پژوهشی: 

پژوهشگران: 
قائمی ناصر (مسئول طرح)
صدرافشار علی اکبر (همکار طرح)
امیدبیگی رضا (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  1366

کارفرما: 

خروجی طرح: 
 
تلفن: 66466569-66404249-66465036-021

نشانی سازمان مجری: تهران، خیابان انقلاب، نبش خیابان فخررازی، دفتر مرکزی جهاد دانشگاهی، طبقه 5
 

چکیده:

این طرح که از اواخر سال 1361 شروع گردید حاصل زحمت عده ای از محققان جهاد دانشگاهی می باشد که با ایثار تمام تلاش خود را برای معرفی گروهی از گیاهان دریایی، که قبل از این هیچ گونه ارزش اقتصادی، صنعتی، خوراکی و... برای جامعه ما نداشته اند.
در این طرح آقایان دکتر ناصر قائمی به عنوان مسوول قسمت بیوشیمیایی، خانم دکتر فاطمه مقدم به عنوان مسوول قسمت شناسایی جلبک ها را به عهده داشته و آقایان بهمن تبرایی،‌ رضا امیدبیگی، علی اکبر صدرافشار و خانم تجردی به عنوان همکاران طرح فعالیت می نمودند. اولین مرحله نمونه برداری که در سواحل جنوبی کشور (از بندرعباس و قشم تا خارک) صورت گرفت مقداری از جلبک ها جمع آوری شده و در ظرف های مخصوص فیکس شده و مقداری هم در کاغذهای مخصوص پرس شدند، سپس نمونه های جمع آوری شده برای سایر کارها به آزمایشگاه جهاد واقع در دانشگاه تهران انتقال یافتند.
در نمونه های مورد بررسی، درصد پی ساکارید بسیار ناچیز بود اما در نمونه های بدست آمده دو نمونه جلبکی وجود داشت که حاوی مواد پلی ساکاریدی، آگار و اسید آلژتیک بودند. برای شناسایی نمونه ها نیز به علت عدم وجود متخصص در کشور، توسط خانم دکتر فاطمه مقدم به کشور فرانسه برده شدند.
مرحله دوم طرح با انجام نمونه برداری از منطقه چابهار (از تنگ، پزم، کنارک تا بریس، یا به عبارتی دیگر سواحل دریای عمان) صورت گرفت. این نمونه برداری از تاریخ
1364/12/26 لغایت 1365/1/3 انجام شد. تنوع رویشگاه های جلبکی مشاهده شده در این مناطق، پیش بینی های قبلی دال بر وجود، تنوع و تراکم بیشتر جلبک های قرمز و قهوه ای در منطقه دریای عمان نسبت به خلیج فارس راتایید کرد. در دو منطقه تنگ و رمین تراکم رویش به ویژه از نظر جلبک های قرمز در ناحیه اخیر از لحاظ جلبک های قهوه ای بیشتر می باشد و می توان این مناطق را برای احداث مزارع جلبکی پیشنهاد نمود.
نمونه های جمع آوری شده بعد از خشک کردن و شماره گذاری کردن به آزمایشگاه فرستاده شدند، بعد از شناسایی جلبک های قرمز مرحله استخراج آگار از جلبک ها به هشت روش انجام شد. بعد از این مرحله آنالیز شیمیایی آگار جهت شناسایی آگارآگار از طریق چهار روش صورت گرفت.
با انجام روش های استخراج آگار از جلبک ها و شناسایی کیفیت آگار به وسیله آنالیز شیمیایی آن، این نتیجه بدست آمد که برخی از روش ها برای استخراج آگار مناسب نیستند و فقط یکی از روش ها بهترین و مناسب ترین روش می باشد.
از آگار تهیه شده پس از دیالیز و خشک شدن، طیف
IR گرفته شد که طیف حاصل با طیف آگار تجارتی مطابقت می نمود. البته میزان محصول استخراج شده کم بود که این امر به عواملی از قبیل نوع جلبک، تغییرات فصلی (زمان جمع آوری) عمق آب، محل رویش جلبک و... بستگی دارد.
همچنین پس از شناسایی جلبک های قهوه ای، به دو روش اسید آلژنیک استخراج گردید. البته جلبک های جمع آوری شده مربوط به نمونه برداری های اول (خلیج فارس) و دوم (دریای عمان) بودند که با مقایسه، میزان آگار موجود در آنها معلوم گردید میزان اسید آلژنیک موجود در نمونه خلیج فارس (به نام شپش دریا) بیشتر از نمونه دریای عمان (نمونه شماره 6) بوده است. ضمنا از اسید آلژنیک بدست آمده طیف
IR گرفته و با طیف استاندارد مقایسه شده که تطبیق لازم را داشته است.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):