برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

تعیین مناسبترین روش بازیافت زه آبها و تاثیر آن بر برخی خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک و عملکرد گندم



گروه تخصصی:  کشاورزی و منابع طبیعی

سازمان مجری:  واحد استان خوزستان 

گروه پژوهشی: 

پژوهشگران: 
گوشه محی الدین (مسئول طرح)

تاریخ خاتمه:  1381

کارفرما: 

خروجی طرح: 
 
تلفن: 3330023-3360022-0611

نشانی سازمان مجری: اهواز، سازمان مرکزی دانشگاه شهید چمران، طبقه همکف، صندوق پستی: 136- 61355
 

چکیده:

به منظور بررسی روشهای موجود بهره برداری از زه آبها و تعیین مناسبترین آنها در استان خوزستان طرح در قالب بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار و هفت تیمار شامل، 25% کل نیاز آبی گیاه از زه آب به روش اختلاط، 50% کل نیاز آبی گیاه از زه آب به روش اختلاط، 75% کل نیاز آبی گیاه از زه آب به روش اختلاط، 25% کل نیاز آبی گیاه از زه آب به روش استفاده متناوب، 50%  کل نیاز آبی گیاه از زه آب به روش استفاده متناوب، 75% کل نیاز آبی گیاه از زه آب به روش استفاده متناوب و شاهد یا 100% آب کاناکل، اجراگردید.
محل اجرای طرح در مزارع تحقیقاتی دانشکده ملاثانی دانشگاه چمران اهواز در حدودا 30 کیلومتری شمال شرق اهواز در جاده اهواز- مسجد سلیمان با طول جغرافیایی
48°53 و عرض 31°35 واقع است. وسعت زمین مورد آزمایش 556.5 مترمربع بوده و در مجاورت زهکش اصلی و کانال آب انتخاب گردیده است. قبل از هر گونه عملیات، نمونه خاک از عمق ریشه (30 سانتیمتری) برداشت گردید و جهت تجزیه شیمیایی و تعیین میزان شوری، اسیدیته، کاتیون و آنیون، و عناصر پرمصرف و کم مصرف (ازت، فسفر، پتاسیم، آهن، روی، منگنز و مس) جهت توصیه کودی، به آزمایشگاه ارسال گردید. همچنین، از آب زهکش و کانال هر ماه نمونه گرفته شد تا تغییرات شوری آنها بررسی گردد. بذر انتخابی از نوع رقم چمران (توصیه موسسه تهیه نهال و اصلاح بذر جهت استان خوزستان) و به میزان 150 کیلوگرم در هکتار معادل 400 دانه در مترمربع که برای هر کرت 6.4 مترمربعی 125 گرم میباشد. بذور در 8 خط به فاصله 20 سانتیمتر از یکدیگر کشت گردیدند. آبیاری اول به میزان 500 لیتر به هر کرت داده شد. آبیاریهای بعدی توسط پمپ و کنتور وبا توجه به رطوبت موجود خاک و عمق تقریبی ریشه و همچنین تیمار مورد نظر محاسبه و اعمال گردید.
نتیجه گیری کلی این که، با توجه به محدودیتی که شور شدن خاک در استفاده از برخی تیمارها ایجاد نموده است، می توان چنین نتیجه گرفت که اگر هدف از کاربرد زه آب با خصوصیات کیفی این طرح و خصوصیات خاک موجود مقطعی و کوتاه مدت (حداکثر یک فصل کشت) باشد و یا یک تناوب زراعی خاص (به طور مثال کشت برنج در تابستان و گندم در پاییز) اجرا گردد، می توان تا
75% آب زهکش را با آب رودخانه به هر دو روش اختلاط یا تناوب (هر کدام که اقتصادی تر و ساده تر باشند) استفاده نمود. با توجه به این که کل نیاز آبی گندم در منطقه جنوب استان خوزستان 5500 تا 6000 مترکعب در هکتار می باشد، لذا با این روش می توان در یک فصل کشت گندم به ازا هر هکتار 4000 تا 4500 مترمکعب از مصرف آب رودخانه صرفه جویی نمود (75% کل نیاز آبی گندم در جنوب خوزستان). این مقدار آب یا جهت آبیاری سایر گیاهان حساس به شوری مانند سبزی و صیفی بکار می رود و یا به همین روش میتوان حدود 2 هکتار دیگر بر سطح زیر کشت گندم افزود. اما اگر هدف استفاده دراز مدت از آب زهکش با تناوب صیفی- گندم و یا آیش- گندم باشد، کاربرد 25% زه آب بروش استفاده متناوب یا 50% آب بروش اختلاط (هر کدام که اقتصادی تر و عملی تر برای بهره بردار باشد)، می تواند به عنوان بهترین روش بازیافت زه آبها توصیه گردند. در این حالت نیز حدود 1500 تا 3000 مترکعب در هکتار از مصرف آب رودخانه صرفه جویی خواهد گردید.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):