برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی عوامل تاثیرگذار بر تخمک گذاری با تاموکسی فن در بیماران دچار عدم تخمک گذاری



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: پژوهشی ناباروری زنان

پژوهشگران: 
معدنی طاهره (مسئول طرح)
پیروان سوزان (همکار طرح)
زعفرانی فاطمه (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  پاییز 1382

کارفرما: 

خروجی طرح: 
 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

هدف این مطالعه بررسی عوامل موثر بر ایجاد تخمک گذاری توسط تاموکسی فن در خانم های دچار عدم تخمک گذاری مزمن (تیپ II عدم تمخک گذاری (WHO می باشد.
این مطالعه بصورت بررسی بالینی و تجربی در موسسه رویان در طول یکسال از آذرماه سال 1381 تا مرداد ماه 1382 انجام شد.
مطالعه روی 74 خانم دچار تیپ
II عدم تخمک گذاری (WHO) انجام شد. این افراد بدنبال سه دوره درمانی با 100 میلی گرم کلومیفن پاسخی (بصورت تخمک گذاری و یا حاملگی) نداشتند. این خانم ها بین 35-20 سال بودند و هیچ علامتی از بیماری تیروئید، هیپرپرولاکتینمی و یا جراحی تخمدان نداشتند.
متغیرها شامل:
سن، مدت نازایی، هیرسوتیسم،
BMI>27، نسبت LH/FSH و نسبت FBS/Fasting insulin، سابقه قبلی عدم پاسخدهی به کلومیفن، سطح سرمی هورمونهای تستوسترون، FSH، LH، و حجم متوسط تخمدان بود- متغیرهایی که از لحاظ آماری معنی دار بودند شامل:
1- هیرسوتیسم: 28 بیمار (%
37.8) هیرسوتیسم نداشتند و از بین آنها 20 بیمار (%71.4) تخمک گذاری کردند.
2- حجم متوسط تخمدان: حجم متوسط تخمدان در بیماران مقاوم به تاموکسی فن
18±2.86 بود و در بیمارانی که به تاموکسی فن پاسخ دادند 6.1±3.1 بود.
3-
LH: میزان LH در افرادی که تخمک گذاری کردند 6.46±4.12 و در افرادی که تخمک گذاری نکردند، 11.31±8.74 بود.
4- نسبت
LH/FSH: در گروه مقاوم به تاموکسی فن 2.68±2.53 و در گروه پاسخگو به تاموکسی فن 1.47±10 بود.
BMI>27 در 56.8% بیماران دیده شد که از بین آنها 40.5% تخمک گذاری کردند و BMI£27 در 43.2% بیماران دیده شد که در آنها 65.5% تخمک گذاری وجود داشت.
نتیجه گیری: در بیماران دچار عدم تخمک گذاری مزمن که پاسخ مناسبی به درمان با کلومیفن نمی دهند. تغییر در پروتکل درمانی الزامی بنظر میرسد. برای انتخاب بهتر بیماران جهت درمان با تاموکسی فن، استفاده از این معیارها را پیشنهاد می کنیم:
BMI£27، نداشتن هیرسوتیسم، در نظر گرفتن نسبت LH/FSH و حجم متوسط تخمدانها.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

The aim of this study is finding the factors that predict ovulation in anovulatory (Type II WHO) women after Tamoxifen therapy.
The Study designed as experimental Clinical Trial. 74 Anovulatory patients were selected- They had failure to conceive or ovulate after 3 attempts of (100 mg) Clomiphen therapy- They were between 20-35 years and had noprevious history of thyroid disease, hyperprolactinemia or ovarian surgery.
Our variable included:
Age, duration of infertility, hirsutism, BMI>27, LH/FSH ratio, FBS/Fasting insulin ratio, Pervious history of ovulation failure with Clomiphen, Serum Testostrone and mean ovarian Volume.
Statistically significant variables predicting ovulation success with Tamoxifen included:
1) Hirsutism: 28 patients (37.8 &) had no hirsutism. Among them, 20 patients (71.4 &) had ovulation.
2) Mean ovarian volume: Mean ovarian Voulume in Tamoxifen resistant patients was 8.18 ± 2.86 and in Tamoxifen responders was 6.1 ± 3.1.
3) LH/FSH: LH/FSH in Tamoxifen resistant patients was 2.63 ± 2.53 and in Tamoxifen responders was 1.47 ± 10.
4) BMI>27: BMI>27 was observed in 56.8% patients and among them ovulation rate was 40.5.
BMI
£27 was observed in 43.2% and among them ovulation rate was 65.6%.
Conclusion: In anovulatory patients with unsatisfactory response to clomiphen. Revision leading to an alteration in treatment protocol is mandatory.
For better patients selection, we recommend the use of Tamoxifen in this group of patients with these criteria: BMI
£27, absence of hirsutism, Lower LH/FSH ratio and Smaller mean ovarian volume.



Keyword(s):