برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

راهکارهای ایجاد یادگیری ذهنورانه



گروه تخصصی:  علوم انسانی

سازمان مجری:  واحد تهران 

گروه پژوهشی: علوم تربیتی

پژوهشگران: 
صداقت مریم (مسئول طرح)

تاریخ خاتمه:  1383

کارفرما: معاونت پژوهش و فناوری جهاددانشگاهی

خروجی طرح: 

ارائه گزارش نهایی


نوع: کاربردی

 
تلفن: 66495417-021

نشانی سازمان مجری: تهران، خیابان انقلاب، خیابان 16آذر، سازمان مرکزی دانشگاه تهران، طبقه پنجم، صندوق پستی: 186-13145
 

چکیده:

1-1 بیان مساله
تعلیم و تربیت از اساسی ترین و مهم ترین فعالیت های نوع بشر است که با خلقت انسان هم آغاز است و از آنجا که موضوع و محمل آن انسان است، ویژگی ها و نیازهای طبیعی او تعیین کننده و جهت دهنده اصلی این فعالیت محسوب می شوند.
نیاز به دانستن، کشف حقیقت، کنجکاوی و ... از جمله نیازهای طبیعی و فطری انسان هستند و نهادهای تعلیم و تربیتی، به ویژه آموزش و پروش به معنای امروزی آن شکل گرفته اند تا انسان هایی را تربیت کنند که بیاموزند برای: دانستن، فکر کردن، کشف کردن، خلق کردن، ... و دیگرگون اندیشیدن. با این حال از دیرباز فلاسفه آموزش و پرورش، سیاست گذاران و متخصصان تعلیم و تربیت از کم توجهی نظام آموزشی به اندیشه و اندیشه ورزی و تمایل به از بین بردن خلاقیت و کنجکاوی و ایجاد یادگیری سطحی و منفعلانه انتقاد کرده اند. از آنجا که اندیشیدن انسان را در چالش با دانسته های خود قرار می دهد و او را دچار عدم تعادل شناختی می کند، آموختن حاصل تفکر دیگران جایگزین آن شده است. در نتیجه مدارس که جایگاه اندیشه ورزی انسان هاست به کارخانه تولید محصولاتی مشابه با کارکردی محدود تبدیل شده که در آن دانش آموزان منفعلانه به آموختن تجارب دیگران می پردازند و پس از یادگیری، متعصبانه به نگهداری آن می پردازند.
از این رو، جان دیویی
(1933) مدارس را مکانی که هدف اصلی آن ایجاد عادات مکانیکی و سوق دادن افراد به سمت کسب شکل واحدی از رفتار بوده و در آن کنجکاوی و فعال بودن دانش آموزان نفی شده است، مورد انتقاد قرار داد.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):