مشخصات

عنوان:

راه اندازی مدل آزمایشگاهی تهاجم جنین انسان



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده فنآوریهای نوین علوم پزشکی ابن سینا 

گروه پژوهشی: پژوهشی غدد تولیدمثل و جنین شناسی

پژوهشگران: 
غفاری نوین معرفت (مسئول طرح)
آخوندی محمدمهدی (همکار طرح)
صادقی محمدرضا (همکار طرح)
حیدری مهناز (همکار طرح)
بیات علی احمد (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  بهمن 1384

کارفرما: معاونت پژوهش و فناوری جهاد دانشگاهی

خروجی طرح: 

1- استفاده از نتایج طرح در مراکز درمان ناباروری و مراکز تحقیقاتی
2- ارائه خلاصه مقاله (در دست اقدام)
3- ارائه مقاله (در دست اقدام).


نوع: کاربردی

 
تلفن: 22432020-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه شهید چمران، اوین، دانشگاه شهید بهشتی، انتهای بلوار داخل دانشگاه
 

چکیده:

عدم لانه گزینی جنین یکی از علل مهم ناباروری می باشد. اطلاعات در مورد لانه گزینی جنین انسان به دلیل محدودیت های اخلاقی و عملی بسیار جزیی می باشد. بعلاوه اطلاعات کمی در مورد پریماتها در دسترس می باشد. و لانه گزینی در حیوانات با انسان متفاوت است لذا اطلاعات حیوانی قابل تعمیم به انسان نمی باشد. با توجه به اینکه علت اصلی عدم لانه گزینی نچسبیدن و عدم نفوذ جنین به آندومتر بوده لذا هدف از این بررسی ابداع مدلی برای بررسی چسبیدن و نفوذ جنین (لانه گزینی) انسان در شرایط آزمایشگاهی بود.
مواد و روش کار: بدین منظور جنین های 4-8 سلولی اضافی انسان حاصل از تکنیک های لقاح آزمایشگاهی را برروی ماتری ژل قرار داده تا به مرحله بلاستوسیست برسند. ترشحات حاصل از جنین ها در مراحل مختلف جنین جمع آوری نموده و به وسیله تست الایزا میزان ترشح
bHCG بررسی شد. و ارتباط بین مورفولوژی و تکامل جنین با میزان ترشح bHCG مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین جنین ها بعد از رسیدن به مرحله هچینگ از لحاظ چسبیدن به ماتری ژل بررسی و سپس در فواصل زمانی مختلف جنین ها فیکس شده و میزان نفوذ جنین به داخل ماتری ژل (بافت همبندی مصنوعی) مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج: نتایج این مطالعه بوسیله تست الایزا نشان داد
bHCG از جنین های 8 سلولی به به بعد ترشح میشود. که این میزان ترشح با تکامل جنین ها بیشتر شده و بعد از هچینگ این افزایش بسیار محسوس بود. همچنین حدود 83% جنین های Hatching شده به ماتری ژل چسبیده و از این مقدار حدود 65% به داخل ماتری ژل نفوذ کرده بودند. که این ارتباط با میزان ترشح bHCG و مورفولوژی جنین داشت.
نتیجه گیری: بنابراین ابداع مدل تهاجم در آزمایشگاه قادر خواهد بود تا با عوامل مهارکننده و افزایش دهنده چسبیدن و نفوذ جنین را در محیط آزمایشگاه مورد شناسایی قرارداده و در نتیجه به افزایش یا کاهش میزان لانه گزینی کمک نماید.



کلیدواژگان:

 
 
Title:

Establishing in vitro model of human embryo in vasion



Abstract:

Introduction: Failure of implantation is one of the important factors of infertility. There is little information about human embryo implantation due to ethical and practical reasons. In addition, there is only minimal data available from primates and the use of some species may not give much information about the human because the process of implantation differs widely between species. Lack of attachment and invasion of embryo is the major factor of implantation failure. The aim of present study was establishment and study of attachment and invasion of embryo in vitro.
Methods and Materials: Surplus 4-8 cell human embryo resulted from ICSI were put on Matrigel until reached to blastocyst stage. Embryo secretion was collected in different stage of embryo and
bHCG was measured by using ELISA. The relationship between embryo developments with the amount of bHCG secretion was investigated. Attachment of embryo was studied after hatching of embryo. Samples then were fixed in different time and invasion of embryo were examined.
Results: The results showed that
bHCG secretion was detected from 8 cell embryo and this secretion was increased by embryo development. The amount of bHCG was significantly increased after hatching of embryo. The results showed that the 83% of hatched embryo could attach and 65% of them invade Matrigel.
Conclusion: The establishment of attachment and invasion of embryo in vitro could help us to understand inhibitory and inducing factors of attachment and invasion of human embryo and therefore it could help to prevent and increase implantation rate.



Keyword(s):