برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

مطالعه و بررسی آشکارسازیهای مادون قرمز



گروه تخصصی:  علوم پایه

سازمان مجری:  واحد شهید بهشتی 

گروه پژوهشی: پژوهشی فیزیک

پژوهشگران: 
اطلاعاتی وجود ندارد

تاریخ خاتمه:  پاییز 1373

کارفرما: 

خروجی طرح: 
 
تلفن: 22431934-22431939-021

نشانی سازمان مجری: تهران، اوین، دانشگاه شهید بهشتی، صندوق پستی: 371-19835
 

چکیده:

تاریخ تحول آشکارسازهای مادون قرمز با کشف تابش مادون قرمز توسط Sir William Herschel اخترشناس انگلیسی در سال 1800 میلادی آغاز میشود. وی که از سالها پیش کار خود را به عنوان یک موسیقیدان آغاز کرده بود در سال 1773 به اخترشناسی علاقمند شد و پس از ساخت تلسکوپ کاملی به دست خود در سال 1780 به کشف سیاره اورانوس نائل آمد. این توفیق سبب شد که وی تا حدی از نظر مالی آسوده باشد و مجال آن را داشته باشد تا تمام انرژی خود را مصروف اخترشناسی نماید.
در سال
1800 هرشل سه مقاله در مورد مشاهداتش درباره بیناب خورشید و یافته هایش در مورد نوعی فیلتر محافظ چشم برای مشاهدات نجومی خورشید انتشار داد و از آن پس دیگر کاری در زمینه مادون قرمز انجام نداد.
اولین آشکارساز مادون قرمز که بوسیله هرشل بکار گرفته شد نوعی دماسنج جیوه ای بود که آن را از
Alexander Wilson استاد کرسی اخترشناسی تجربی دانشگاه Glasgow به امانت گرفته بود. هرشل به کمک این دماسنج و دو دماسنج شاهد، بیناب مرئی خورشید را به هفت نوار تقسیم کرد و به هر نوار نام رنگ منسوب به آن را داد. وی ناحیه زیر نوار قرمز را نیز به شش نوار تقسیم کرد و آنها را با حروف الفبا مشخص نمود. البته تایپش از این مطالعه بیناب خورشید توسط دیگران انجام شده بود، اما آنچه نام هرشل را به عنوان کاشف، و دماسنج وی را به عنوان اولین آشکارساز مادون قرمز در تاریخ ثبت نمود، بکار بردن دماسنج در ورای نوار قرمز بیناب بوده است.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):