برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

تعیین میزان باقیمانده دی اکسید گوگرد در انواع مهم کشمش تولیدی در استان خراسان رضوی



گروه تخصصی:  کشاورزی و منابع طبیعی

سازمان مجری:  واحد استان خراسان رضوی 

گروه پژوهشی: پژوهشی کیفیت و ایمنی مواد غذایی

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  پاییز 1388

کارفرما: 

خروجی طرح: 
 
تلفن: 8762000-8795530-0511

نشانی سازمان مجری: مشهد، میدان آزادی، صندوق پستی: 1376-91775
 

چکیده:

کشمش بخاطر ارزش تغذیه ای و مقدار زیاد ترکیبات ریزمغذی از سال 1940 بعنوان یک ماده غذایی مطلوب مورد مصرف بوده است. طبق آمار سازمان خواروبار جهانی (2004)، در سال های اخیر ایران یکی از صادرکنندگان عمده کشمش می باشد و کشمش ایرانی به بسیاری از کشورها صادر می گردد. هدف از این پژوهش تعیین میزان باقیمانده گوگرد و ارزیابی میزان شیوع آلودگی قارچی در انواع مهم کشمش تولیدی در استان خراسان می باشد. در این مطالعه 62 نمونه کشمش (طلایی، سبز، تیفی و پلویی) از پنج فروشگاه واقع در پنج شهر از استان خراسان (کاشمر، خلیل آباد، بردسکن، قوچان و شیروان) خریداری گردید. هر نمونه در بسته های پلی اتیلن استریل قرار داده شده، دربندی گردید و به آزمایشگاه منتقل شد. کلیه نمونه ها تا زمان آزمون در دمای 4 درجه سانتی گراد نگهداری شد. میزان باقیمانده گوگرد، میزان رطوبت، فعالیت آبی، pH، اسیدیته و میزان آلودگی کپکی مشخص گردید. طبق نتایج حاصل از آنالیز آماری، میانگین میزان باقیمانده گوگرد در نمونه های کشمش تیفی شهرهای کاشمر، بردسکن و خلیل آباد به ترتیب 932، 1884 و 2230 پی.پی.ام بود. همین نتایج برای نمونه های کشمش سبز شهرهای فوق به ترتیب 1175.5، 1008.8 و 658 پی.پی.ام. و برای کشمش طلایی 1226، 2076 و 2484 پی.پی.ام. بدست آمد. در شهرهای قوچان و شیروان نیز میانگین میزان باقیمانده گوگرد نمونه های کشمش پلویی به ترتیب 186 و 1070 پی.پی.ام. مشاهده شد. از میان نمونه های مختلف کشمش جمع آوری شده از شهرهای کاشمر، بردسکن و خلیل آباد، نمونه های کشمش طلایی بالاترین میزان باقیمانده گوگرد را به خود اختصاص داده بودند. همچنین میزان باقیمانده گوگرد کشمش پلویی شیروان بیشتر از کشمش پلویی قوچان بود. مشاهده شد که 90 درصد از نمونه های کشمش مورد آزمایش دارای آلودگی قارچی بودند. نمونه های کشمش سبز بالاترین (423cfu/gr) و نمونه های کشمش طلایی (60cfu/gr) پایین ترین میزان آلودگی قارچی را دارا بودند. همچنین نتایج حاکی از آن بود که نمونه های کشمش شهرهای خلیل آباد و قوچان کمترین میزان آلودگی قارچی را داشتند.



کلیدواژگان: کشمش، میزان باقیمانده دی اکسید گوگرد، آلودگی قارچی، خراسان رضوی

 
 
Title:

Determination of sulfur dioxide residue in raisins varieties produced in Khorasane Razavi Province



Abstract:

Raisins have been a favorite food since 1490 BC due to their nutritive value and high micronutrients content. According to FAO statistics (2004), Iran is one of the major exporters of raisins in recent years and Iranian raisins are exported to many countries. The objective of this study was to determine the sulfur dioxide residue and investigate the occurrence of fungi contamination in main raisins varieties produced in Khorasan Province. Sixty two Samples (Golden, Green, Teifi and Poloei raisins) were purchased from five retail stores in five cities in Khorasan Province (Kashmar, Khalil abad, Bardaskan, Quchan and Shirvan). Each sample was put in a sterile polyethylene bag, sealed and transferred to the laboratory. All samples were kept in a refrigerator (4?C) till analysis. The sulfur dioxide residue, moisture content, water activity, pH values, total titratable acidity and mould counts were determined. According to statistical analysis results, the average amount of sulfite-residue of Teifi samples of Kashmar, Bardaskan and khalilabad was 932, 1884 and 2230 ppm respectively. The result for green samples of the same cities were 1175.6, 1008.8 and 658 ppm, and for golden ones were 1226, 2076 and 2484 ppm respectively. In Quchan and Shirvan, the average amount of sulfite residue of poloei samples was 186 and 1070 ppm respectively. Among different raisins’ samples collected from Kashmar, Bardaskan and Khalilabad, the golden ones had the highest amount of sulfite-residue, moreover, the amount of sulfite-residue in Shirvan’s poloei samples was higher than Quchan’s samples. It was observed that 90 percent of tested raisin samples were contaminated with fungi. Green raisin samples had highest (423 CFU g-1) and Golden raisin samples had lowest level (60 CFU g-1) of fungi count. The data also showed that the lowest fungal contamination of raisins was found in raisin samples of Khalil abad and Quchan.



Keyword(s): Raisins, Sulfur dioxide residue, Fungi contamination, Khorasan Province