برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

آشنایی با جنگ افزارهای شیمیایی و طرح ساده ایمن سازی ابنیه و اماکن



گروه تخصصی:  فنی و مهندسی

سازمان مجری:  واحد علم و صنعت 

گروه پژوهشی: معماری و شهرسازی

پژوهشگران: 
زندی پور فریبرز (مسئول طرح)
شهسوارانی ستوده (همکار طرح)
عسگری مسعود (همکار طرح)
آرایی نژاد غلام رضا (همکار طرح)
بکوایی آزاده (همکار طرح)
جریریان سیبا (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  خرداد 1368

کارفرما: معاونت پژوهشی جهاددانشگاهی

خروجی طرح: 

نتایج این تحقیق به صورت کتابی تحت همین عنوان به چاپ رسیده است.


نوع: کاربردی

 
تلفن: 2-77455001-021

نشانی سازمان مجری: تهران، نارمک، خیابان فرجام، خیابان خاور، مقابل دانشگاه علم و صنعت، پلاک 166
 

چکیده:

استفاده از سلاح های شیمیایی، یکی از واقعیات ملموس زمان ما و یکی از وقایع مکرر در طول تاریخ جنگ تحمیلی ابرقدرتهای شرق و غرب علیه انقلاب اسلامی و ملت شجاع و مسلمان ما میباشد. از اینرو لزوم آمادگی و توجه جدی به دفاع و پدافند شهرها و مناطق مسکونی و غیرنظامی کشورمان با توجه به تجربیات 8 سال جنگ و بیش از 6 سال بمباران مناطق مسکونی و شهرهایمان توسط دشمن امری روشن و واضح میباشد. و بویژه پس از حمله شیمیایی گسترده و بسیار وحشیانه و سبعانه رژیم عراق به شهر کردنشین حلبچه و قتل عام چند هزار نفری اهالی آن، زنگهای خطر تهاجم شیمیایی به شهرها و مناطق مسکونی به شکل گسترده، شدیدتر و پرطنین تر از همیشه به صدا درآمده است. لذا عاقلانه است که با مساله تهاجم شیمیایی تنها بصورت یک احتمال و یک امکان مواجه نکردیم بلکه یقین و مسلم بدانیم در جهانی که رژیمهایی چون رژیم عراق که از قتل عام ملت خود نیز بوسیله سلاحهای شیمیایی ابائی ندارد. در مساند قدرتند و در جهانی که اینگونه رژیمها از حمایتهای آشکار و فاشیستی ابرقدرتها نیز برخودارند و در دنیایی که جهان سرمایه داری و ماده پرستی برای به اسارت درآوردن انسانهای آزاده از هیچ جنایتی روی گردان نیست. تنها آمادگی جدی، واقعی و کامل در مقابله با هر گونه تهاجمی میتواند دشمنان حریت و آزادگی را از دست یازیدن به چنین اعمالی دچار تردید و نهایتا یاس نماید و بسیار خام اندیشی و کوته نظری است اگر گمان برده شود که سازمانها و مجامع سیاسی بین المللی بتوانند مانع از تکرار چنین حوادثی توسط رژیم عراق یا هر رژیم متجاوز دیگری گردند.
امروزه دلخوش نمودن به تعهدنامه ها و قسم نامه های عدم بکارگیری سلاحهای شیمیایی و چشم امید داشتن به جنگهای زرگرانه مجامع بین المللی، نهایت ساده لوحی و بدون تعارف حماقتی است نابخشودنی، چرا که اینان به دفعات در طول تاریخ حیات خود و بویژه در طول جنگ تحمیلی ابرقدرتها بر علیه انقلاب اسلامی ایران نشان داده و ثابت کرده اند که جز به حمایت از ظالم و متجاوز برنخاسته و برخواهند خاست و اگر در ظاهر هم جنایتی را محکوم نموده اند فقط در لفظ بوده که اگر نیک اندیش باشیم و آنرا دنباله سیاستهای ضدبشری جهانخواران ندانیم، قدر مسلم چون فاقد ضمانتهای اجرایی میباشد، آشکارا توسط رژیمهای متجاوز به سخریه گرفته می شود.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):