برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

ارزیابی پیام های بازرگانی پخش شده از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در نیمه نخست سال 1384



گروه تخصصی:  علوم انسانی

سازمان مجری:  واحد تهران 

گروه پژوهشی: جامعه شناسی

پژوهشگران: 
امینی سعیده (همکار طرح)
میرزایی حسین (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  تیر 1385

کارفرما: سازمان برنامه و بودجه استان تهران

خروجی طرح: 

گزارش نهایی به کارفرما عرضه شد.


نوع: کاربردی

 
تلفن: 66495417-021

نشانی سازمان مجری: تهران، خیابان انقلاب، خیابان 16آذر، سازمان مرکزی دانشگاه تهران، طبقه پنجم، صندوق پستی: 186-13145
 

چکیده:

این تحقیق در نظر دارد با انجام یک پژوهش اکتشافی توصیفی به شناختی مقدماتی و عمومی در خصوص آگهی های بازرگانی تلویزیونی دست یابد، به گونه ای که امکان طرح فرضیات و تبیین روابط و داوری در پژوهش های آتی فراهم گردد و به همین منظور درصدد بررسی پیام‏های بازرگانی پخش شده در نیمه نخست 1384سیمای جمهوری اسلامی ایران از پنج شبکه تلویزیونی است. این تحقیق با استفاده از روش تحلیل محتوا که از روش های معمول تحقیق ارتباطی و رسانه‏ای است صورت گرفته است. از جامعه آماری تحقیق که پیام‏های بازرگانی پخش شده قبل و میان پربیننده‏ترین برنامه‏ها و سریال های تلویزیونی در شش ماه فروردین تا شهریور 84 بوده است با استفاده از شیوه نمونه‏گیری طبقه‏بندی و با حجم نمونه 110 مورد نمونه‏گیری انجام گردیده است. سپس پیام‏های بازرگانی نمونه (Sample) تحلیل محتوا و ارزیابی شد.
در این تحقیق 110 پیام بازرگانی بررسی شده است که از این میان 14.5 درصد پیام‏های بازرگانی (16پیام بازرگانی) مربوط به لوازم خانگی، 19.1 درصد(21 مورد) مربوط به کالای بهداشتی، 9.1 درصد(10 مورد) مربوط به کالای فرهنگی، 12.7 درصد(14مورد) مربوط به خدمات بانکی و بیمه ای، 2.7 درصد(8 مورد)مربوط به تبلیغ خودرو، 10 درصد (11 مورد) مربوط به آموزش همگانی و 27.3 درصد (30 مورد) مربوط به تبلیغ مواد غذایی بوده است. مهم ترین متغیرهای تحقیق، بازنمایی طبقه اجتماعی، استفاده از کودکان، استفاده از زنان، بازنمایی نمادهای ملی و مذهبی و وجود آگاهی دهندگی یا اغواء کنندگی بوده است.
در تحقیق حاضر 110 پیام بازرگانی بررسی شد و از این میان بالاترین درصد (27.3) مربوط به پخش تبلیغات مواد غذایی و کمترین درصد مربوط به خودرو (7.2 درصد) بوده است.
بالا بودن درصد تبلیغات مربوط به مواد غذایی و پایین بودن میزان تبلیغات کالاهای فرهنگی نشان دهنده توجه بیشتر به نیازهای زیستی نسبت به نیازهای فرهنگی است.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):