برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی عوارض و رفتار های درد مزمن در بزرگسالان شهر تهران



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  واحد علوم پزشکی ایران 

گروه پژوهشی: پزشکی اجتماعی

پژوهشگران: 
علی بیگی ندا (مسئول طرح)

تاریخ خاتمه:  فروردین 1387

کارفرما: جهاددانشگاهی علوم پزشکی ایران

خروجی طرح: 

چاپ مقاله در فصلنامه علوم بهزیستی و توانبخشی


نوع: کاربردی

 
تلفن: 88664539-021

نشانی سازمان مجری: تهران، میدان ونک، خیابان شهید حقانی، نبش خیابان گاندی، شماره 94، صندوق پستی: 447-16315
 

چکیده:

درد و درد مزمن علی رغم شیوع بالا و هزینه های گوناگونی که بر فرد و جامعه تحمیل می کنند، تاکنون در جمعیت عمومی کشور مطالعه نشده اند. هدف مطالعه حاضر تعیین عوارض (اختلال عملکرد، غیبت از کار، افت درآمد و هزینه های مستقیم) و رفتارهای درد (اقدام درمانی، دریافت مسکن و مراجعه به متخصصان سلامت روان) در بزرگسالان دارای درد مزمن شهر تهران بود. مطالعه یک زمینه یابی مقطعی در بزرگسالان شهر تهران است. از میان افراد 18 سال به بالایی که در سال 1382 در شهر تهران زندگی یا کار می کردند، با 3311 نفر از 3600 نفری که به صورت تصادفی انتخاب شدند، پرسشگران مصاحبه تلفنی انجام دادند و طی آن اطلاعات موردنیاز تحقیق را مطابق یک فهرست وارسی (چک لیست) اخذ و ثبت کردند (289 نفر مایل به همکاری نبودند). شیوع اختلالات عملکردی ناشی از درد مزمن به ترتیب از این قرار است: اختلال در انجام کارهای خانه (63.2%) اختلال در عملکرد خانوادگی (63.7%) اختلال در عملکرد شغلی (22.4%) و اختلال در عملکرد فردی (20.8%) با تعمیم نتایج این مطالعه به جمعیت بزرگسال کشور برآورد می شود که 45 میلیون روز در سال غیبت از محل کار به دلیل درد مزمن است. بر همین پایه، جمعیت بزرگسال کشور سالانه 1090 میلیارد ریال درآمد خود را به دلیل درد مزمن از دست می دهند. همچنین جمعیت بزرگسال کشور سالانه 5591 میلیارد ریال مستقیما به دلیل درد مزمن خود می پردازند. شرکت کنندگان دارای درد مزمن در 89.7% از موارد به پزشک مراجعه کردند، در 67.4% از موارد به طور سرخود مسکن کدئین دار استفاده کردند، در 47.5% از موارد به طور سرخود از مسکن ساده استفاده کردند، در 28.4% از موارد از روش های جایگزین استفاده کردند، در 8.1% از موارد به توصیه پزشک به پیراپزشک مراجعه کردند، در 0.2% از موارد به طور سرخود به پزشک مراجعه کردند و در 7.5% از موارد نیز به سایر اقدامات پرداختند.
شرکت کنندگان دچار درد مزمن در 92.7% از موارد به تجویز پزشک مسکن دریافت کردند. در 64.9% از شرکت کنندگان دچار درد مزمن، احساس نیاز به متخصصان سلامت روان وجود داشت که از این میان 15.4% از شرکت کنندگان دچار درد مزمن به این متخصصان مراجعه کردند.



کلیدواژگان:

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):