برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

بررسی بنیان های نظری اسکان غیررسمی در ایران با تاکید بر مدیریت شهری



گروه تخصصی:  علوم انسانی

سازمان مجری:  پژوهشگاه علوم انسانی و اجتماعی 

گروه پژوهشی: مدیریت شهری

پژوهشگران: 
تاریخ خاتمه:  شهریور 1389

کارفرما: 

خروجی طرح: 
 
تلفن: 2-664975615? 5-66951593-021

نشانی سازمان مجری: تهران، خیابان انقلاب، خیابان دانشگاه، خیابان شهید وحید نظری، پلاک 89
 

چکیده:

اسکان غیررسمی یکی از پدیده های مرکب شهری است که عمدتا در اثر فرایندهای اقتصادی و اجتماعی در شهرها پدید می آید. این پدیده شهری نمود عینی ـ کالبدی و اجتماعی ویژه ای را در شهرهای کشورهای پیشرفته، در حال توسعه و جهان سوم آفریده است. از آنجا که مدیریت شهری به عنوان ساختاری تاثیرگذار در سازمان دهی و ارایه خدمات به این سکونتگاه ها مطرح است، این تحقیق سعی دارد با استفاده از روش توصیفی ـ تحلیلی به شناسایی عوامل رشد و گسترش سکونتگاه های غیررسمی و راهکارهای مدیریتی برای هدایت این شکل از رشد، به ویژگی هایی دست یابد که به واسطه آن ساماندهی این اسکان سهل تر و منطقی تر امکان یابد. لذا در فصل اول کلیات طرح مطرح شد و در راستای این هدف تعاریف و نظریات مرتبط با شکل گیری اسکان غیررسمی در فصل دوم بحث شد. در فصل سوم نظام شهرنشینی کشور و ویژگی های فضایی تاثیرگذار بر پیدایش سکونتگاه های غیررسمی مطالعه گردید. فصل چهارم اختصاص به دیدگاه های خاص مدیریت شهری در ساماندهی اسکان غیررسمی دارد و در این فصل شاخص های مطلوب شناسایی ویژگی های بومی در ساماندهی این تیپ از اسکان محقق گردید. فصل پنجم به گونه شناسی انواع مدیریت مسایل شهری و از جمله اسکان غیررسمی در جهان اختصاص دارد و نهایتا در فصل ششم تحلیل محتوای فصول گذشته، مصاحبه های انجام شده با کارشناسان و صاحبنظران و در مجموع دستیابی به ویژگی های منطبق با رویکرد بومی در مدیریت اسکان غیررسمی در کشور است.
نتیجه بررسی ها نشان می دهد که در کشور ایران حضور نظام متمرکز برنامه ریزی به نوعی در شدت یابی رشد سکونتگاه های غیررسمی موثر بوده است. در راستای ساماندهی، دولت از رویکرد لیبرال و سیاست توانمندسازی استفاده کرده است که این رویه با نگاهی تمرکزگرا پیگیری می شود. نتایج مستقیم تحقیق بیانگر آن است که به منظور ساماندهی اسکان غیررسمی در کشور، اولا برنامه ریزی باید به صورت مشارکتی صورت پذیرد و نظام منطقه ای و استانی برنامه ریزی در اجرا و نظارت و حتی سیاست گذاری لحاظ گردد. تفویض اختیارات بر اساس مصوبات قانونی به سطوح پایین برنامه ریزی تحقق پیدا کند. از نهادهای میانجی برای تقویت مشارکت های محلی بهره برده شود و ساختار مدیریت شهری در چرخه ای از فرایند توانمندسازی، ظرفیت پذیری و ارتقای آگاهی، همگام با ساکنان این محلات قرار گیرند. با این اقدامات اعتماد عمومی، مدیریت هماهنگ شهری و نقش نظارتی دولت تقویت می گردد
.



کلیدواژگان: اسکان غیررسمی، مدیریت شهری، توانمندسازی، رویکرد مشارکتی، مدیریت هماهنگ

 
 
Title:

Informal settlement, Urban management, Empowerment, Participatory approach, Coordinated management



Abstract:

Informal settlement is one of the complex phenomenons that originaly create from effect of economic and social process in cities. This urban phenomenon created special social and physical effects in advanced, developing and third world countries cities. Because of urban management as a effective structural in organizing and the delivery of services to these settlements is considered, This research attempts using descriptive - analytical methods to identify growth and expansion factor of informal settlements and management solutions for the guidance to achieve this form of growth, and achieve to features that by which organizing of this settlement easier and more logical done. So in first chapter being raised generalities and in line of expressed goals, definition, terms and genesis of informal settlement theories was studied in second chapter. In third chapter, urbanization system and spatial effective features on gensis of informal settlement were discussed. Fourth chapter dedicated to urban management special theories in organizing of informal settlement and in this chapter, was achieved favorite indicator to identify native features in organizing this type of settlement. Fifth chapter dedicated to typology of urban problem management among informal settlement in world and finally sixth chapter dedicated to content analysis of last chapters, interviews with expert and overall move access to similar features with native aspect of informal settlement management in Fatherland.
Study results show that in Iran, centralized planning system, influence in increasing of informal settlement growth. To organizing of problem, government has used liberal approach and empowerment policy that procedures followed with centeralized approach. Direct result of research indicate that in order to organize informal settlement in territory, firstly, participatory planning should be done and system of reginal planning in implementation, monitoring and even in terms of policy should be considered. Transform of authority based on legal decision realize to downward level of planning. mediator institiutions be used for strengthen local participation and urban management structure similar to local participation condition exposure in vigor by process of empowerment, capacity estimates and promoting awareness.With this action, the public trust, coordinated management of urban and supervisory role of government will be strengthen.



Keyword(s):