برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات

عنوان:

طراحی و بکارگیری نانوسامانه دارورسانی هدفمند علیه رده سلول های سرطانی پروستات، برپایه پادتن ضد PLAC1



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  معاونت آموزشی جهاددانشگاهی (پایان نامه ها) 

گروه پژوهشی: 

پژوهشگران: 
نژادمقدم محمدرضا (پژوهشگر)
دیناروند رسول (استاد راهنما)
زرنانی امیرحسن (استاد راهنما)
قهرمان زاده رامین (استاد راهنما)
قدس رویا (استاد مشاور)
قهرمانی محمدحسین (استاد مشاور)
محمودی مرتضی (استاد مشاور)

تاریخ خاتمه:  1396

کارفرما: معاونت آموزشی جهاددانشگاهی

خروجی طرح: 
نوع: پایان نامه

 
تلفن: 

نشانی سازمان مجری: 
 

چکیده:

سرطان پروستات دومین عامل مرگ مردان بواسطه بیماری سرطان است و روش های تشخیص و درمان برپایه زیست نشانگر PSA نیز موفقیت قابل ملاحظه ایی در کنترل آن نداشته است. لذا در سال های اخیر زیست نشانگرهای جدیدی شامل Integrin v3، STEAP1 و TENB2 معرفی شده اند. اما هنوز سطح بیان و ارزش پیش آگهی این زیست نشانگرها در تومورهای پروستات کاملاً روشن نیست. یافته های اخیر در مورد بیان متمایز یک پادگن اختصاصی جفت، PLAC1، در سرطان پروستات و ارتباط مستقیم آن با میزان بدخیمی، بر ظرفیت PLAC1 بعنوان هدف ایمنی درمانی سرطان پروستات دلالت دارد. در بررسی تولید پادتن های تک دودمانی ضد PLAC1 و ارزیابی اثر آنها بر شاخص های سلول های توموری شامل تکثیر، تهاجم و مقاومت به آپاپتوز دیده شده است که باوجود واکنش پذیری اختصاصی پادتن ها، هیچکدام در مهار شاخص های فوق موفق نبوده اند. لذا استفاده از اختصاصی بودن مطلوب آن پادتن ها برای انتقال و رهایش هدفمند یک عامل سمی شیمیایی بسیار قوی به سلول های توموری سرطان پروستات، فرضیه اصلی طراحی و اجرای پروژه حاضر شد. مبنای این فرضیه، یک مدل خلاق از فناوری نانو مبتنی بر نسل جدیدی از کونژوگه های پادتن-دارو (ADCs) است که از پادتن با ابعاد نانومتری ذاتی اش، همزمان بعنوان عامل هدف گیری و حامل عامل سمی به درون سلول های سرطانی استفاده می نماید. این فناوری با معرفی دو نمونه مورد تأیید FDA به نام Adcetris® و Kadcyla® و همچنین بیش از 70 مطالعه جاری در مراحل آزمون بالینی، افق امیدوارکننده ای را در درمان هدفمند سرطان گشوده است. در این پروژه، ویژگی واکنش پذیری و اختصاصی بودن یکسری پادتن های تک دودمانی ضد PLAC1 ارزیابی شد. الگوی بیان زیست نشانگر PLAC1 در سه رده سلول های سرطانی پروستات شامل LNCaP، DU145، PC3 و یک رده سلول سرطانی کولون (LS180) بعنوان کنترل منفی، با روش های PCR، وسترن بلات و فلوسایتومتری بررسی شد. سپس با اضافه کردن گروه فعال آمینی به مشتق داروی کمپتوسینی، SN38، و تأیید آن به روش FT-IR، H-NMR، Mass و C-NMR، امکان اتصال آن به بخش هیدروکربنی پادتن فراهم شد. نسبت مولکول های SN38 متصل به پادتن بوسیله HPLC تعیین شد و سپس با استفاده از روش ایمونوفلورسانس(IF) و فلوسایتومتری، ویژگی اتصال، تمایل، و سرعت درون بری وابسته به پذیرنده پادتن (anti-PLAC1 antibody) با نوع متصل آن به داروی SN38 (anti-PLAC1-ADC) مقایسه شد. اثر سمیت سلولی anti-PLAC1-ADC به روش ریخت شناسی، فلوریمتری با cAM، آزمون های کامت و آپاپتوزیس در رده سلول های سرطانی پروستات و همچنین سلول های جداشده از بافت سرطانی پروستات (ex vivo study) ارزیابی شد. و میزان ایمنی آن نیز طی مطالعه درون تنی با مدل موش آزمایشگاهی (Balb/c) بررسی شد. نتایج بررسی بیان PLAC1، حضور قابل ملاحظه این پادگن در رده سلول های سرطانی پروستات را تأیید می نماید. در بین پادتن های تک دودمانی ضد PLAC1 تولید شده، پادتن 2H12C12، واکنش پذیری و اختصاصی بودن مطلوب تری در شناسایی پادگن PLAC1 نشان داد و لذا فقط از آن در ادامه مطالعه استفاده شد. پادتن 2H12C12 با ثابت اتصال نانومولار به پادگن PLAC1 متصل شده و با سرعت بالایی، حدود 15 دقیقه، 50 درصد آن به درون سلول های PLAC1+ هدایت می شود. نسبت اتصال مولکول SN38 به هر پادتن حدود 5/5 بدست آمد. این مقدار اتصال دارو به پادتن تغییر قابل ملاحظه ای در قدرت اتصال، تمایل و سرعت درون بری آن ایجاد نکرد. anti-PLAC1-ADC اثر سمیت سلولی انتخابی بر سلول های PLAC1+ ایجاد کرد و IC50 آن 62 نانومولار بود که حدود 15 برابر کمتر از SN38 است. نتایج مجاورت anti-PLAC1-ADC وisotype-matched-ADC به ترتیب با سلول های PLAC1-و PLAC1+ اثر سمیت سلولی قابل ملاحظه ای را نشان نداد. میزان القاء آپاپتوز anti-PLAC1-ADC متناسب با میزان بیان PLAC1 رده سلول های سرطانی و همچنین جدا شده از بافت سرطانی پروستات است و مطالعه درون تنی آن نیز اثر سمیت ناخواسته معنی داری را نشان نمی دهد. نتایج یادشده برای اولین بار ظرفیت ADCهای مبتنی بر پادتن ضد PLAC1 را به عنوان یک روش جدید ایمنی درمانی بیماران مبتلا به سرطان پروستات گزارش می نماید.



کلیدواژگان: کونژوگه های پادتن-دارو (ADC),پادگن PLAC1،پادتن ضد PLAC1,سرطان پروستات,SN38,درون بری,سمیت سلولی

 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):