نسخه جدید سایت SID.ir

مشخصات

عنوان:

بررسی وضعیت بیان ژن پراکسی زومی در مقایسه با ژن های Nango و Oct4 در طول تمایز عصبی سلول های P19



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده علوم سلولی (رویان) 

گروه پژوهشی: سلول های بنیادی

پژوهشگران: 
قائدی کامران (مسئول طرح)

تاریخ خاتمه:  اسفند 1387

کارفرما: پژوهشکده رویان

خروجی طرح: 

ـ نتایج این تحقیق در پژوهشکده رویان و در قالب پایان نامه مورد بهره برداری قرار گرفته
ـ ارائه مقاله به صورت سخنرانی در همایش تازه های پرستاری و مامایی در استان اصفهان
ـ ارائه مقاله به صورت پوستر در Royan International Twin Congress، پانزدهمین کنفرانس ملی و سومین کنفرانس بین المللی زیست شناسی ایران، اولین کنگره سیتوتکنولوژی و کاربردها و اولین همایش کشوری بیوانفورماتیک دانشگاه شیراز


نوع: بنیادی کاربردی

 
تلفن: 23562000-021

نشانی سازمان مجری: تهران، بزرگراه رسالت، خیابان بنی هاشم شمالی، میدان بنی هاشم، خیابان حافظ شرقی، پژوهشگاه رویان
 

چکیده:

پراکسی زوم ها اندامک هایی هستند که تقریبا درتمام یوکاریوت ها یافت می شوند و در متابولیسم اسید های چرب و پلاسمالوژن ها و دیگر متابولیت ها شرکت دارند، همچنین آن ها نقش مهمی در عصب زایی بازی می کنند. پروتئین های ماتریکس پراکسی زومی بر روی پلی ریبوزوم های موجود در سیتوزول سنتز شده و با استفاده از دو سیگنال PTS1 و PTS2 به سمت پراکسی زوم هدف گیری می شوند. در نقص های بیوژنز پراکسی زومی، اختلالات نورولوژیکی جدی در بیماران مشاهده می شود. به منظور درک بهتر ارتباط عملکرد پراکسی زوم ها در طول عصب زایی، در این تحقیق، به بررسی تغییر بیان سه ژن پراکسی زومی PEX3،PEP و کاتالاز در حین نوروژنز پرداخته شد. رده سلولی کارسینومای جنینی P19 جهت انجام این تحقیق مورد استفاده قرار گرفت زیرا این رده سلولی، رده سلولی مفیدی است که به راحتی می تواند با استفاده از رتینوئیک اسید و ایجاد تجمعات سلولی به عصب متمایز شود. بیان ژن های پراکسی زومی مثل PEP که یک پروتئین پراکسی زومی جدید است و به تازگی شناخته شده، کاتالاز به عنوان یک پروتئین موجود در ماتریکس پراکسی زوم و PEX3 به عنوان ژن موجود در غشاء پراکسی زوم در سطح mRNA بررسی شد و به منظور اطمینان از تمایز این سلول ها به عصب، بیان ژن های نشانگر پرتوانی مثل Oct4 و Nanog و ژن های عصبی و پیش ساز عصبی مثل PAX6، Ngnl و Map2 نیز بررسی گردید. RNA کل از سلول های P19 استخراج شد و سنتز cDNA صورت گرفت و بررسی بیان ژن های مذکور به صورت نیمه کمی با استفاده از RT-PCR انجام شد. داده های حاصل از این مطالعه نشان داد که بیان ژن های پرتوانی Oct4 و Nanog کاهش و بیان ژن های عصبی و پیش ساز عصبی PAX6، Ngnl و Map2 افزایش یافت. بیان ژن های PEX3 و PEP افزایش و بیان ژن کاتالاز دستخوش کاهش شد. در کنار این تحقیق، سلول های P19 با استفاده از پلاسمید pUcD2SRαMCS hygro PTS2-EGFP ترانسفکت شدند و رده سلولی پایدار بیان کننده این پلاسمید ایجاد شد. از این رده سلولی در جهت بررسی بیان EGFP هنگام تمایز آن به دیگر سلول ها استفاده خواهد شد. در مجموع، نتایج نشان داد که افزایش بیان PEX3، به عنوان یک ژن دخیل در بیوژنز پراکسی زوم ها در حین تمایز عصبی القا شده با رتینوئیک اسید، نشانگر افزایش تعداد پراکسی زوم هاست که در حین نوروژنز لازم است. زیرا یکی از عملکردهای اصلی پراکسی زوم ها، بیوسنتز پلاسمالوژن هاست.
بیان کاتالاز، به عنوان یک آنزیم آنتی اکسیدان، کاهش می یابد که این مساله می تواند نتیجه حضور بتامرکاپتواتانول، که حذف کننده گونه های واکنشگر اکسیژن است، در محیط کشت سلول های P19 باشد که قادر است آنها را از محیط کشت در طول نوروژنز حذف کند. بیان PEP، این ژن جدید، در طول تمایز عصبی القا شده با رتینوئیک اسید افزایش می یابد.





 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):