نسخه جدید سایت SID.ir

مشخصات

عنوان:

بررسی و مطالعه تعدادی از گیاهان دارویی مهم (قسمت اول)



گروه تخصصی:  پزشکی

سازمان مجری:  پژوهشکده گیاهان دارویی 

گروه پژوهشی: 

پژوهشگران: 
عوده محمدعلی ساجد (مسئول طرح)
عبادی علی (همکار طرح)
معینی احمد (همکار طرح)
ناصری محمد (همکار طرح)

تاریخ خاتمه:  1388-08-08

کارفرما: 

خروجی طرح: 
 
تلفن: 4702499-4702505-4702611-0261-66950447-021

نشانی سازمان مجری: تهران، خیابان انقلاب، خیابان قدس، بزرگمهر غربی، پلاک 97، ساختمان اصلی: کیلومتر 55 اتوبان تهران قزوین
 

چکیده:

سرزمین پهناور ایران با مشخصات جغرافیایی خاص خود وجود منابع طبیعی فراوان در آن اقلیمهای حیاتی گوناگونی را بوجود آورده است. چنانکه خط سرسبز شمال در مقابل جلگه های خشک و شور جنوب و کوهستانهای سرسبز و خنک غرب در مقابل مناطق خشک و گرم مشرق قرار می گیرد. چنین تنوع آب و هوایی در ایران، تنوع گونه های گیاهی را سبب شده است تنوع گونه های گیاهی یکی از بهترین خصوصیات این کشور است زیرا گونه های بسیاری وجود دارند که بعنوان منابع مهم اقتصادی تلقی می شود و یکایک آنها می توانند سهم بسزایی در توسعه کشور داشته باشند. متاسفانه بر اثر عدم وجود یک مسوولیت متمرکز و برنامه مدون بسیاری از گونه های اقتصادی این کشور ناشناخته اند یا بر اثر ناآگاهی یا سودجویی در معرض نابودی قرار دارند. حال آنکه در میان آنها، گونه های بسیاری وجود دارند که از لحاظ دارویی و صنعت از اهمیت اقصادی برجسته ای برخوردار هستند و در صورت استفاده صحیح از آنها، بعنوان یک منبع ارزش مهم محسوب می شوند. استفاده از گیاهان دارویی در جهان به دور آن پیش از تاریخ بر میگردد چنانکه آمده است که چینی ها در 3000 سال پیش از میلاد مسیح دارای یک فارماکوپه مفصل بوده اند. ایرانیان نیز از دوران قدیم براساس اصل آزمایش و خطا بسیاری از گیاهان دارویی را تشخیص داده و از آنها استفاده می کردند، علاوه بر آن بسیاری از دانشمندان ایران بر خواص گیاهان دارویی پی برده و موارد استفاده آنها را بیان نموده اند که در میان آنها می توان از ابن سینا، محمد ابن ذکریای رازی، ابومنصور موفق هروی، سید اسمعیل جرجانی نام برد که علم پزشکی را تحت تاثیر قرار داده اند تا حدی که آثار آنها تا قرن شانزدهم و هفدهم تعلیمات منحصر به فرد دانشگاهی را تشکیل می داده است و در این میان کتاب قانون ابن سینا بر پایه درمان گیاهی نوشته شده است.
خواجه عبداله انصاری نیز در مناجات نامه خود ذکر می کند که، کاسنی اگر چه تلخ است، از دوستان است، و از این گیاه در گذشته بعنوان مدر و صفر ابر استفاده می کرده اند، و نیز ایرانیان در گذشته از پوست درخت بید مشک بعنوان تب بر و آرام بخش و از گل آن برای بارکردن بینی استفاده می کردند.





 
 
Title:



Abstract:

Keyword(s):