12 SID.ir | نمايشگري هاي كارواني در ايران: پژوهشي نظريه پردازانه

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

نمايشگري هاي كارواني در ايران: پژوهشي نظريه پردازانه

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
*
 
چکیده: 
پويشها، «كاركنشها» (فعاليتهاي) و «پديده هاي تماشاگاني» (فنونهاي تئاتري) در ايران را، به پژوهش و نظر اين پژوهشگر، مي توان در نه«ريختار» (فرم، گونه) گنجاند: (1) «نمايشگري آييني» (RITUALISTICPERFORMANCE)، (2) «نمايشگري كارواني» (PROCESSIONAL PETFORMANCE)، (3) «داستانگويي نمايشگرانه» (DRAMRTIC STORYTELLING)، (4)«نمايشگر گذارگاهي» (STREET AND OUTDOOR PETFORMANCE)، (5) «نمايشگرعروسكي» (PUPPET THEATRE)، (6) «نمايش خندستاني» (FATCICAL PLAY)، (7) «نمايش سوگرنجهاي‌دين سروان» (PASSIONPGAY)، (8) «تماشاگانباختريسان» (تئاتر به سبك غرب) (WESTERNINFLUENCED THEATRE)،( 9)«تماشاگان گزينشدرآميزي»(تئاترالتقاطي،تاتراكلكتيك). (ECLETICTHEATRE) در پژوهش حاضر ريختار شمارة دو: «نمايشگري كارواني»، دركانون نقد و نظريه پردازي قرار گرفته و چنين نتيجه گرفته شده كه اين «ريختار تماشاگاني»( فرم تئاتري)، خود بر بنياد درونمايه، به سه گونه ي شاخه اي بخش پذير است: (1) «نمايشگريهاي سوركارواني» ( مانند«ميرنوروزي»)، (2)«نمايشگريهاي سوگكارواني» (مانند نمايش قالي شويان در مشهد اردهال كاشان)،‌(3)«نمايشگريهاي آيفتمندي» (مانند نمايشواره هاي تمناي باران»). از ميان اين سه گونة شاخه اي ريختار نمايشگري كارواني، گونه هاي نمايگريهاي سوركارواني از ميان رفته اند. نمايشگريهاي سوگكارواني كه در دوران پيش از اسلام در ايران رواج داشته اند- و «سوگ سياوش» نمونه ي برجسته‌‌ي آن بوده است- نيز از ميان رفته اند. ليكن نمونه هايي كه وابسته به مذهب تشيع مي باشند، همه ساله برگزار مي گردند. «نمايشگريهاي آيفتمندي» كه نمونه‌ي كلان آن نمايشهاي« تمناي باران» بوده است، به تدريج جنبه هاي نمايشي خود را از دست داده اند و جنبه هاي نيايشي به خود گرفته اند.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 159
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی