برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

كشت درون شيشه اي گل محمدي (.Rosa damascene Mill) ژنوتيپ هاي استانهاي آذربايجان شرقي و غربي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع، تهران
 
چکیده: 

تكثير گل محمدي به طور معمول به دليل عدم تشكيل ريشه هاي نابجا به سختي صورت مي گيرد. كشت درون شيشه اي، روش جايگزيني براي تكثير ژنوتيپ هاي مذكور است. در اين پژوهش تكثير شاخه و ريشه زايي درون شيشه اي دو ژنوتيپ گل محمدي منطقه آذربايجان بررسي شد. تكثير شاخه در محيط كشت MS صورت پذيرفت. در ميان غلظت هاي مختلف TDZ و اكسين بيشترين ضريب تكثير (1.33) و در ژنوتيپ آذربايجان غربي در تيمار حاوي 0.01 ميلي گرم در ليتر TDZ و 0.5 ميلي گرم در ليتر IBA بود. در حالي كه ژنوتيپ آذربايجان شرقي بيشترين ضريب تكثير (2.33) را در تيمار حاوي 0.01 ميلي گرم در ليتر TDZ و 0.1 ميلي گرم در ليتر IAA نشان داد. در تيمارهاي حاوي BAP و Kin و در ژنوتيپ آذربايجان غربي بالاترين تكثير شاخه (2) در غلظت 5 ميلي گرم در ليتر BAP بدست آمد. در ژنوتيپ آذربايجان شرقي بيشترين پرآوري شاخه (3.2) در غلظت 2.5 ميلي گرم در ليتر BAP مشاهده شد. به منظور ريشه زايي شاخه هاي تكثير شده در شرايط درون شيشه اي به محيط كشت MS تغيير يافته همراه با غلظت هاي مختلف هورمون NAA منتقل شدند. شاخه هاي ژنوتيپ آذربايجان شرقي و آذربايجان غربي به ترتيب در محيط كشت MS تغيير يافته (يك سوم و نيمه قدرت) حاوي 0.1 و 0.2 ميلي گرم در ليتر NAA ريشه دار شدند. در مجموع ژنوتيپ آذربايجان شرقي نسبت به ژنوتيپ آذربايجان غربي در محيط هاي مورد آزمون پاسخ بهتري داد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 190
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی