برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
زمستان 1385 , دوره  6 , شماره  2 ; از صفحه 113 تا صفحه 124 .
 
عنوان مقاله: 

تاريخچه اخلاق پزشکي در ايران

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* تهران، خیابان کارگر شمالی، بیمارستان دکتر شریعتی، طبقه پنجم، کد پستی 14114
 
چکیده: 

اخلاق پزشکي تاريخچه اي بس طولاني در جهان دارد و مسلما دستيابي به اخلاقي همسو با فرهنگ جوامع مختلف، بايد با توجه به پيشينه تاريخي آنها حاصل گردد. اغلب تصور بر اين است که تاريخ اخلاقي پزشکي با بقراط آغاز مي شود؛ در حالي که اخلاق پزشکي سابقه اي ديرينه تر دارد. روشن است که فرهنگ هاي مختلفي همچون بابلي، مصر باستان، يوناني، و ايراني، همه در قانونمند کردن طب و حفظ حقوق بيماران اهتمام ورزيده اند. يکي از اولين دست نوشته هاي بشري در اين موضوع، که به سال 1750 قبل از ميلاد بر مي گردد، قانون حمورابي است که توسط بابليان تنظيم گرديده است.
در اين مقاله سعي شده است ريشه هاي اخلاق پزشکي در تاريخ طب ايران، خصوصا پس از گرويدن ايرانيان به اسلام مورد بررسي قرار گيرد. در اين دست نوشته به طور عمده از کتب و دست نوشته هاي پزشکان و مورخان بزرگ ايراني و خارجي، و پاره اي از مقالات چاپ شده در مجلات معتبر جهان، که از طريق جستجوي در پايگاه هاي اطلاعات علمي همچون
Medline و Ovid و موتورهاي جستجويي مانند Google Scholar بدست آمده، استفاده گرديده است.
تاريخچه طب در ايران به حدود قرن چهارم قبل از ميلاد مسيح برمي گردد. پزشکان بزرگ ايراني توجه ويژه اي به اخلاق پزشکي داشته اند که در کار باليني، آموزش و تدريس و نگارش کتب مشهود است. بين دوران تمدن باستان و دوره رنسانس در اروپا دوران تاريک موسوم به قرون وسطي است. در اين دوران، ايرانيان گام هاي قابل توجهي در حيطه دانش و اخلاق در جهان برداشته اند که مرور خواهد شد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 494
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی