4 SID.ir | بررسي منابع آلاينده رودخانه هراز و ارايه راهکارهاي مديريتي جهت کنترل آن

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي منابع آلاينده رودخانه هراز و ارايه راهکارهاي مديريتي جهت کنترل آن

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشکده محيط زيست و انرژي، واحد علوم و تحقيقات، دانشگاه آزاد اسلامي
 
چکیده: 

رودخانه هراز با طول 181 کيلومتر از جنوب غربي و جنوب قله دماوند در محله نهام لار سرچشمه گرفته و با طي مسير طولاني به سوي شهر آمل و پس از عبور از شهر آمل به دريا در منطقه اي بنام سرخرود متصل مي گردد. حوزه آبريز اين رودخانه معادل 8513.6 کيلومتر مربع است که در شهرستان هاي آمل، بابل، محمودآباد، فريدون کنار و نور واقع گرديده و بخشي از اراضي کشاورزي استان مازندران شمرده مي شود.
جهت بررسي منابع آلاينده رودخانه هراز سه ايستگاه هيدرومتري به نام هاي ايستگاه پنجاب، کره سنگ و سرخرود در بالا دست و پايين دست شهر آمل در نظر گرفته شد. پس از شناسايي محدوده مورد مطالعه، تعدادي نمونه در فصول مختلف سال 1382 تهيه و نمودار نتايج با استفاده از نرم افزار Excel رسم و با استاندارد آب آشاميدني مقايسه گرديد.
با بررسي پارامترهاي کيفي آب رودخانه طي سال هاي 1380 تا 1382 و 1359 تا 1357 و مقايسه آن با مقادير حداکثر مجاز و مطلوب قابل قبول براي آب آشاميدني، مشخص گرديد که مقادير پارامترهاي NO-3، NO2-2، NH3، COD، BOD، DO، هدايت الکتريکي کدورت، رنگ، باريم و تعداد کليفرم از حدا استاندارد بيشتر بوده است که تغييرات محيطي و ورود فاضلاب هاي شهري و کشاورزي به رودخانه مي تواند در اين امر موثر باشد، به طوري که با افزايش ميزان بارندگي در فصل پاييز مقدار پارامترهاي TSS، TDS، EC، BOD، NO-3، PO4-3، افزايش يافته است. البته لازم به ذکر است که نوع پوشش گياهي نيز مي تواند در اين امر موثر باشد به طوري که در بالا دست رودخانه با درختان سوزني برگ و خزان کننده فقير تا متوسط، با افزايش بارندگي ميزان TDS در دشت پايين دست افزايش مي يابد. با مقايسه شاخص هاي آلودگي طي سال هاي 1380 تا 1382 و 1359-1375 مشخص شد که مقدار DO طي سال هاي 1359 تا 1375 در حد مطلوبي قرار داشته است ولي در طي سال هاي 1380 تا 1382 به دليل ورود فاضلاب هاي شهري و کشاورزي مقدار DO حدود 0.6 برابر کاهش يافته است. همچنين طي سال هاي 1359 تا 1375 مقدار پارامترهاي COD و BOD از حداکثر مجاز بيشتر بوده و مقدار COD طي سال هاي 1380 تا 1382 حدود 0.8 برابر کمتر از سال هاي 1359 تا 1375 بوده است و ميزان BOD طي سال هاي 1380 تا 1382 در  حدود 1.06 برابر بيشتر از سال هاي 1359 تا 1375 بوده است. مقدار آمونياک نيز در طي سال هاي 1359 تا 1375 از حداکثر مقادير مجاز بيشتر بوده است که نشان دهنده آلودگي آب به فاضلاب هاي خانگي مي باشد.
همچنين مقدار پارامتر هدايت الکتريکي طي سال هاي 1359 تا 1375 حدود 1.3 برابر کمتر از سال هاي 1382-1380 بوده که مي تواند بيانگر ورود هرز آب هاي اطراف و يا فاضلاب هاي شهري و کشاورزي به رودخانه در سال هاي اخير باشد. ميزان کدورت، باريم و رنگ طي سال هاي 1380 تا 1380 از حد مجاز و قابل قبول براي آشاميدن بسيار بالاتر بوده و ميزان TDS با وجود افزايش حدود 1.05 برابر نسبت به سال هاي 1359 تا 1375 کمتر از حد مطلوب تعيين شده مي باشد. با بررسي تعداد کليفرم طي سال هاي 1380 تا 1382 نيز مشخص شد که آب رودخانه در طبقه آب هاي با آلودگي ميکروبي قرار گرفته است. در نهايت بايد متذکر شد که مديريت بهينه و کنترل آلودگي رودخانه هراز نيازمند جلوگيري از ورود فاضلاب هاي شهري و روستايي و کشاورزي به رودخانه مي باشد که در اين مورد راهکارهايي ارايه گرديده است.

 
كلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 293
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی