4 SID.ir | تاثير مقادير مختلف اکسي توسين به تنهايي و همراه با آگونيست آلفا يك آدرنرژيك بر رفتارهاي جنسي موش صحرايي نر بالغ

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

تاثير مقادير مختلف اکسي توسين به تنهايي و همراه با آگونيست آلفا يك آدرنرژيك بر رفتارهاي جنسي موش صحرايي نر بالغ

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* کازرون، دانشگاه آزاد اسلامي، گروه زيست شناسي
 
چکیده: 

 اکسي توسين يک نانوپپتيد است که در هسته هاي مجاور بطني و فوق بصري هيپوتالاموس ساخته مي شود. اين پپتيد در بيشتر نورونهاي ارسالي به نواحي مغزي بويژه جايگاههاي اتصال ديده شده است و احتمالا هورمون توانمندي براي فعاليت نورو پپتيدهاي ايجاد کننده رفتارهاي جنسي نيز محسوب مي گردد. در اين مطالعه تجربي از 56  سر موش صحرايي نربالغ از نژاد ويستار با وزن تقريبي  200-220grاستفاده شد. حيوانات به 7 گروه 8 تايي تقسيم شدند، گروه كنترل هيچ ماده اي دريافت نكرد. گروه شاهد حلال دارو (نرمال سالين) دريافت کرد. گروههاي تجربي 1، 2 و 3 بترتيب 200،100 و 300 ميکروگرم بر کيلوگرم اکسي توسين به تنهايي دريافت کردند. گروه تجربي (4)، 200 ميکروگرم بر کيلوگرم اکسي توسين همراه با 100 ميکروگرم بر کيلوگرم فنيل افرين بعنوان آگونيست و گروه تجربي 5، 200 ميكروگرم بر كيلوگرم اكسي توسين همراه با 100 ميكروگرم كلونيدين به عنوان آنتاگونيست a1- آدرنرژيك دريافت كردند. تزريق دارو بصورت داخل صفاقي (ip) بمدت 20 روز انجام شد و پارامترهاي مربوط به رفتارهاي جنسي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج بدست آمده با استفاده از روشهاي آماري مناسب يعني آزمون توکي و T-test مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد گروههاي دريافت كننده اکسي توسين با مقادير 100 و 200 ميکروگرم بر کيلوگرم به تنهايي و گروه دريافت کنندهء 200 ميکروگرم بر کيلوگرم اکسي توسين همراه با 100 ميکروگرم فنيل افرين، باعث بهبود رفتارهاي جنسي و کاهش معني داري در مدت زمان تاخير در جفت گيري (ML)، تاخير در دخول (IL)، تاخير در دوره زماني پس انزالي (PEI)، تعداد دفعات جفت گيري بدون دخول (MF) و مدت زمان تاخير در انزال (EL) مي شود. همچنين تاثير اکسي توسين با مقادير مختلف به تنهايي و همراه با فنيل افرين بر تعداد دفعات جفت گيري همراه با دخول (IF)، نسبت بين جفت گيري همراه با دخول به کل جفت گيري (CF)، و دوره زماني بين دخولي (ICI) در گروههاي تجربي دريافت کننده اکسي توسين با مقادير 100 و 200 ميکروگرم بر کيلوگرم نسبت به گروه کنترل افزايش معني داري را نشان مي دهد. گروه تجربي دريافت کننده اکسي توسين با مقدار 200 ميکروگرم همراه با فنيل افرين بميزان 100 ميکروگرم برکيلوگرم در سريهاي مختلف افزايش معني داري در نسبت بين جفت گيري همراه با دخول به کل جفت گيري (CE) و دوره زماني بين دخولي (ICI) نسبت به گروه کنترل نشان مي دهد. بر اساس نتايج حاصله از اين تحقيق و مطالعات ساير محققان، اکسي توسين باعث انگيزش و عملکرد جنسي مي شود، اين عمل احتمالا بخاطر تاثير اکسي توسين بر سنتز نيتريک اکسايد و بدنبال آن افزايش LHRH و فعال شدن محور هيپوفيز - گناد است. همچنين اين هورمون علاوه بر تاثير مثبت بر ترشح تستوسترون، احتمالا بر مراکز عصبي مانند هسته پشتي - مياني هيپوتالاموس نيز تاثير گذاشته که جايگاه موثر بر پديده نعوظ، فرکانس دخول و بخش خاجي نخاع و اعصاب پاراسمپاتيک است. تداخل عمل اکسي توسين و فنيل افرين بعنوان آگونيست a1 - آدرنرژيک، باعث تحريک ترمينالهاي عصبي آزاد کننده LHRH در هيپوتالاموس شده و بدنبال آن آزاد سازي LH و تستوسترون افزايش مي يابد و باعث بهبود انگيزش و عملکرد جنسي مي شود.

 
كلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 99
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی