برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
پاييز 1385 , دوره  57 , شماره  179 ; از صفحه 21 تا صفحه 41 .
 
عنوان مقاله: 

تجربه عرفاني و بيان پارادوكسي (تجربه ديدار با خدا در سخن)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران
 
چکیده: 

مقاله حاضر به تبيين رابطه «تجربه عرفاني» و «بيان پارادوكسي» مي پردازد؛ در بخش اول به كاركرد اصلي اين دو مقوله، در حوزه زبان توجه دارد كه خارج كرن زبان از حالت اعتيادي و مرده و بخشيدن زندگي به آن است؛ در نتيجه سخن گفتن به زباني حقيقي و از روي صدق و يكي كردن دل و زبان. در بخش ديگر به اين سوال هاي مهم پاسخ مي دهد كه آيا «متناقض نمايي»، خصوصيت ذاتي تجربه عرفاني است و آيا محتواي تجربه عرفاني فقط با بيان پارادوكسي قابل انتقال است يا مي توان همان تجربه را بي آنكه محتوايش از دست برود با بيان غير پارادوكسي ارايه كرد؟ براي پاسخ به اين سوال ها، ابتدا نظريات گوناگوني را كه در اين باره وجود دارد ارايه مي كند كه بعضي از اين نظريات، معتقدند پارادوكس هاي موجود در آثار عرفاني صرفا لفظي اند و بعضي ديگر، متناقض نمايي آثار عرفاني را محصول ناتواني زبان در بيان تجارب عرفاني معرفي مي كنند؛ اما پس از رد اين گونه نظريات به اين نتيجه مي رسد كه زبان عارفان تنها به اين جهت، متناقض نماست كه تجربه شان متناقض نماست و زبان، تجربه را درست منعكس مي كند. در پايان نيز به توصيف آخرين مرحله كمال زبان عرفاني؛ يعني زبان نمادين كه خود، عين تجربه است و عالي ترين مرتبه تجربه عرفاني- تجربه ديدار با خدا در سخن؛ يعني، تجربه شطح كه نقطه غايي پيوند تجربه عرفاني و بيان پارادوكسي است- مي پردازد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 196
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی