برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

مقايسه استحکام باند عوامل اتصال دهنده عاجي در دو مقطع تاج و ريشه دندان

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه آموزشى ترمیمى و مواد دندانى، دانشکده دندانپزشکى، دانشگاه آزاد اسلامى (خوراسگان)
 
چکیده: 

زمينه و هدف: بررسي و تاثيرگذاري دو طرفه عوامل اتصال دهنده عاجي و ماده زمينه اي بر جنبه هاي گوناگون ترميم هاي چسبنده از جمله استحکام باند از مهمترين توجهات مي باشد. هدف از اين مطالعه مقايسه استحکام باند برشي سه نوع عامل اتصال دهنده Excite،Prime & bond NT و Clearfil SE-bond در دو مقطع تاج و ريشه دندان انسان در شرايط آزمايشگاه مي باشد.
روش بررسي: در اين مطالعه تجربي شصت دندان پرمولر سالم به دو گروه تصادفي يک و دو تقسيم شد، سطح باکال سي دندان در گروه يک جهت نمايان شدن قسمت مياني عاج در مقطع تاجي حد فاصل
DEJ تا پالپ و سطح پروگزيمال سي دندان در گروه دو جهت نمايان شدن قسمت مياني عاج در مقطع ريشه اي حد فاصل CEJ تا پالپ توسط دستگاه تريمر برش داده شد. سطوح عاجي نمايان شده براي نزديکتر شدن به شرايط تراش عاج در دهان و ايجاد لايه اسمير با فرز الماسي فيشور و توربين در سه جهت تراش مختصري داده شد. نمونه هاي مانت شده در آکريل به سه گروه تصادفي ده تايي تقسيم گرديد. در گروه (1-1) و (1-2) از عامل اتصال دهنده Excite بعد از اچ کردن با اسيد فسفريک 35% استفاده شد. در گروه (2-1) و (2-2) از عامل Prime & bond NT بعد از اچ کردن با اسيد فسفريک 35% استفاده و در گروه (3-1) و (3- 2) از SE-bond Clearfil استفاده گرديد، سپس با استفاده از مولدهاي پلاستيکي 3´5 ميلي متر کامپوزيت Z100 به نمونه ها متصل شد و بعد از يک هفته نگهداري در آب مقطر، ميزان استحکام اتصال برشي نمونه ها با سرعت يک ميلي متر در دقيقه در دستگاه اينسترون بررسي گرديد. از آزمون ANOVA يک طرفه و پس آزمون LSD براي مقايسه اين سه گروه در هر مقطع استفاده شد.
يافته ها: در مقاطع تاجي در مقايسه استحکام اتصال بين گروهي ميان
(12.86) (1-1) و (12.96) (1-2) ميزان P.v=0.967 بود و اختلاف آماري معني دار وجود نداشت، اما بين گروه هاي (1-1) و P.v=0.001 (12.51) (1-3) و بين گروه هاي (2-1) و P.v=0.001 (1-3) بود و اختلاف آماري معني دار بود. در مقاطع ريشه اي در مقايسه هر سه گروه (11.40) (2-1) و P.v=0.017 (6.49) (2-2) ، گروه هاي (1-2) و P.v=0 (19.71) (2-3) و گروه هاي (2-2) و P.v=0 (2-3) اختلاف آماري معني دار بود.
نتيجه گيري: اتصال به عاج چه در ناحيه تاج و چه در ناحيه ريشه با کاربرد عامل اتصال دهنده خود اچ کننده استحکام اتصال بالاتري نسبت به عوامل توتال اچ داشت.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 98
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی