6 SID.ir | ادوار استصحاب در حقوق اماميه

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

ادوار استصحاب در حقوق اماميه

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه آزاد اسلامي
 
چکیده: 

چكيده: استصحاب از ريشه صحبت و به معناي همراهي و همراه داشتن است. محكم ترين و كوتاه ترين تعريف آن عبارت است از «ابقاء ماكان»، يعني حكم به بقاي چيزي كه پيش تر وجود داشته است. استصحاب مانند هر پديده ديگري در ابتدا به صورت گمنام و ناشناخته بوده و به تدريج توسط دانشمندان اسلامي كشف و مراحل تكامل را پيموده است. واژه استصحاب براي اولين بار در كتاب تذكره شيخ مفيد به كار رفته است. ظاهر كلام بيشتر دانشمنداني چون سيد مرتضي و شيخ طوسي اين است كه آنها استصحاب را حكم (دليل) عقلي مي‌دانستند و به گفته شيخ انصاري، نخستين كسي كه درحجيت استصحاب به اخبار تمسك كرد پدر شيخ بهايي بود؛ در حالي که در مقاله حاضر ثابت شده است که دانشمندان سلف وي نظير شيخ طوسي و علامه حلي پيش از پدر شيخ بهايي در حجيت استصحاب به روايات تمسک کرده اند. شيخ انصاري با طرح ابتكاري اصول عمليه، استصحاب را در كنار سه اصل عملي ديگر قرار داده و آن را از اماره نقلي بودن به اصل عملي نقلي بودن تغيير ماهيت داد. لذا در اين دوره به اخبار مربوط به استصحاب از روزنه ديگري نگريسته شد. ليکن در مقاله حاضر ثابت شده است که امروزه تنها مستند حجيت استصحاب، سيره يا بناي عقلا يعني عرف و عادت معمول بين خردمندان است.

 
كلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 299
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی