4 SID.ir | بررسي مقايسه ‌اي ميانگين سطح هموسيستئين سرم مبتلايان به سكته قلبي حاد با افراد سالم بر اساس سن، جنس و نوع سكته قلبي

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي مقايسه ‌اي ميانگين سطح هموسيستئين سرم مبتلايان به سكته قلبي حاد با افراد سالم بر اساس سن، جنس و نوع سكته قلبي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

مقدمه: با توجه به اين كه سطح هموسيستئين سرم تحت تاثير ويتامين B12 و B6 و اسيد فوليك مي‌باشد و اين ويتامينها براساس ويژگيهاي فرهنگي اقتصادي و اجتماعي هر جامعه مي‌تواند متفاوت باشد، لذا لازم است سطح هموسيستئين سرم در جوامع مختلف بطور مستقل بررسي گردد و با توجه به اهميت احتمالي آن در بروز سكته قلبي، فاكتور خطر بودن آن در هر جامعه بطور مستقل بررسي شود.
روشها: در اين مطالعه به صورت توصيفي تحليلي انجام شد بيماران مبتلا به سكته قلبي حاد بستري در CCU بيمارستانهاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي اصفهان براساس ترتيب مراجعه بيمار انتخاب شدند سپس اطلاعات لازم از هر بيمار در فرم جمع‌آوري اطلاعات جمع‌آوري گرديد بيماراني كه BUN/Cr بالا ارتواستاتيك هيپوتنشن و سابقه مصرف داروهاي مدر داشتند از مطالعه خارج گرديدند آنگاه از تمام بيماران نمونه خون جهت اندازه گيري هموسيستئين سرم گرفته شد و اطلاعات بدست آمده به كمك آزمونهاي t-test،Anova  و Pearson's correlation تجزيه و تحليل گرديد.
نتايج: ميانگين و انحراف معيار هموسيستئين سرم در كل جمعيت مورد مطالعه (افراد مبتلا به سكته قلبي حاد) 16.3±8.1µmol/L بدست آمد كه اگرچه اندكي بالاتر از حد نرمال (5-15µmol/L) است ولي افزايش معني‌دار نسبت به ميانگين هموسيستئين سرم افراد سالم نداشت. همچنين ارتباط معني‌دار بين ميانگين هموسيستئين سرم افراد مبتلا به سكته قلبي حاد با جنس مشاهده نشد. بين ميانگين سطح هموسيستئين سرم و سن افراد مبتلا به سكته قلبي حاد رابطه معني‌دار وجود نداشت. ولي در مقايسه ميانگين سطح هموسيستئين سرم افراد مبتلا به سكته قلبي در گروه سني كمتر از 50 سال با افراد سالم در همان گروه سني افزايش معني‌داري در ميانگين هموسيستئين سرم افراد مبتلا به سكته قلبي وجود داشت. در رابطه با نوع سكته قلبي ميانگين و انحراف معيار هموسيستئين افراد مبتلا به سكته قلبي قدامي  16±10.4µmol/Lو افراد مبتلا به سكته تحتاني  15.4±6.8µmol/Lبدست آمد كه در مقايسه اين دو تفاوت معني‌دار مشاهده نشد.
بحث: نتايج بدست آمده نشان مي‌دهد كه هموسيستئين سرم به عنوان يك عامل خطر در بروز سكته قلبي حاد فقط در گروه سني كمتر از 50 سال ممكن است مطرح باشد و بين ميانگين سطح هموسيستئين سرم در افراد مبتلا به سكته قلبي حاد با سن، جنس و نوع سكته قلبي رابطه معني‌داري وجود ندارد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 153
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی