برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

تعيين عوامل خطر ايجاد زخم بستر در بيماران ضربه مغزي - نخاعي بستري در بخش مراقبت‌ هاي ويژه

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* کرمان، بیمارستان شهید باهنر، مرکز تحقیقات علوم اعصاب و بخش جراحی مغز و اعصاب و ستون فقرات
 
چکیده: 

مقدمه: زخم بستر، يك آسيب بافتي است كه به واسطه فشار ايجاد مي شود و مي تواند پوست، عضله، بافت نرم، غضروف و استخوان را درگير كند. هدف از اين مطالعه تعيين عوامل خطر ايجاد زخم بستر در بيماران آسيب مغزي - نخاعي بستري در بخش هاي مراقبت هاي ويژه مي باشد.
روش کار: اين مطالعه مقطعي - تحليلي با نمونه گيري سرشماري بر روي بيماران آسيب نخاعي و مغزي انجام شد. بيماران با استفاده از معيارهاي بريدن (درك حسي، رطوبت، حركت، فعاليت، تغذيه، اصطكاك و ساييدگي) ارزيابي مي شدند، به طوري كه در بدو پذيرش از نظر وجود زخم بستر معاينه شده و سپس هر 48 ساعت از نظر ايجاد، پيشرفت زخم و عوامل موثر؛ مورد بررسي مجدد قرار مي گرفتند. رابطه بين زخم بستر و معيارهاي بريدن (به عنوان عامل خطر ايجاد كننده زخم بستر)، نوع تشك مورد استفاده، سن، محل آسيب اوليه (مغز يا ستون فقرات) و سطح هوشياري بيمار (بر اساس معيار كماي گلاسگو) از طريق آزمون هاي تي، كاي دو و هم چنين رگرسيون لوجيستيك مورد تحليل آماري قرار گرفت.
نتايج: از 198 بيمار مورد مطالعه 86.7 درصد مرد بودند و متوسط سن بيماران 19.3±31.4 بود. ميانگين سن مردان و زنان تفاوت معني داري نداشت. 83.8 درصد بيماران به علت آسيب مغزي و 16.2 درصد بيماران به علت ضايعه ستون مهره اي و نخاعي بستري شده بودند چهل و پنج (22.7 درصد) بيمار، دچار 67 زخم بستر در 13 موضع متفاوت شدند. شايع ترين محل زخم شکاف اينترگلوتئال (33.3 درصد) و سپس ساکروم (28.9 درصد) بود. بررسي معيارهاي بريدن به عنوان عوامل ايجاد کننده خطر در دو متغير کاهش درک حس (OR=3.3 , RR=3.3)  و اختلال حرکت (OR=7.46 , RR=10.13) تفاوت معني داري داشت (p<0.005) لذا به عنوان عامل خطر شناخته شد اما متغيرهاي سن، رطوبت، فعاليت، تغذيه و نوع تشک در دو گروه بيماران تفاوت معني دار نداشت. مدت زمان بستري در بيماراني که دچار زخم شده بودند از کساني که زخم نداشتند به طور معني داري بيشتر بود (p<0.00001). بيماران ضربه مغزي که در کما به سر مي بردند(GCS هشت يا کمتر) خطر اهميت دار بيشتري براي زخم بستر داشتند (OR=3.1 , RR=4.4, P=0.00001) بنابراين به عنوان عامل خطر شناخته شده.
نتيجه گيري: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان مي دهد كه عوامل خطر بروز زخم بستر در بيماران جراحي مغز و اعصاب و ستون فقرات بستري در بخش هاي مراقبت هاي ويژه شامل كاهش درك حس، اختلال حركتي، كاهش سطح هوشياري و مدت زمان بستري مي باشند. 

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط:  
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
جهت ارجاع به این مقاله کلیک کنید(Cite).
APA : کپی

ریحانی‌ کرمانی، ح.، و حقیری، آ. (1386). تعیین عوامل خطر ایجاد زخم بستر در بیماران ضربه مغزی - نخاعی بستری در بخش مراقبت‌ های ویژه. مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک (ره‌ آورد دانش), 10(2 (پیاپی 39)), 39-46. https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=64735



Vancouver : کپی

ریحانی‌ کرمانی حامد، حقیری آزاده. تعیین عوامل خطر ایجاد زخم بستر در بیماران ضربه مغزی - نخاعی بستری در بخش مراقبت‌ های ویژه. مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک (ره‌ آورد دانش). 1386 [cited 2021May10];10(2 (پیاپی 39)):39-46. Available from: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=64735



IEEE : کپی

ریحانی‌ کرمانی، ح.، حقیری، آ.، 1386. تعیین عوامل خطر ایجاد زخم بستر در بیماران ضربه مغزی - نخاعی بستری در بخش مراقبت‌ های ویژه. مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک (ره‌ آورد دانش), [online] 10(2 (پیاپی 39)), pp.39-46. Available: https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=64735.



 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 305 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی