4 SID.ir | بررسي اثر سميت سلولي عامل باندينگ عاجي AdheSE

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

بررسي اثر سميت سلولي عامل باندينگ عاجي AdheSE

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* تهران- خيابان پاسداران، كوچه نيستان دهم، دانشكده دندانپزشكي، دانشگاه آزاد اسلامي تهران، گروه آموزشي دندانپزشكي ترميمي
 
چکیده: 

زمينه و هدف: زيست سازگاري يكي از مهمترين ويژگي هاي هر عامل باندينگ است. از آنجا كه عوامل باندينگ عاجي در حفرات دنداني با گسترش زير لثه اي، در تماس نزديك با بافتهاي لثه اي و مخاطي قرار مي گيرند، بنابراين سنجش واكنش بافتي به اين مواد امري ضروري است. مطالعه حاضر با هدف ارزيابي آزمايشگاهي اثر سميت سلولي عامل باندينگ عاجي AdheSE بر سلول هاي فيبروبلاست لثه انساني انجام شد.
روش بررسي: در ايـن تحقيـق آزمايشگاهي، سميـت سلولـي ادهزيـو عاجـي AdheSE (باند و پرايمر) (Vivadent, Liechtenstein) به صورت پليمريزه نشده و پليمريزه شده، مورد بررسي قرار گرفت. جزء پرايمر به مدت 30 ثانيه، 300 ثانيه و 24 ساعت و جز باند به صورت پليمريزه نشده به مدت 20 ثانيه، 300 ثانيه و 24 ساعت، و هر دو به صورت پليمريزه شده به مدت 24 و 48 ساعت در رقت هاي مختلف در مجاورت سلول هاي فيبروبلاست لثه انساني اوليه قرار گرفتند. سميت سلولي تركيبات مورد مطالعه بـا آزمايشهاي MTT، شمـارش سلولـي و DNA condensation مورد ارزيابي قرار گرفت. جهت آناليز آماري داده هاي حاصله، از آناليز ANOVA دو طرفه براي داده هاي تکراري استفاده و p<0.05 به عنوان سطح معني داري در نظر گرفته شد.
يافته ها: آزمايش MTT، نشان داد كه سميت AdheSE Bond پليمريزه نشده، پس از 20 ثانيه مجاورت، تنها در رقت 1-10 اختلاف معني داري با گروه کنترل داشت (p<0.001) و با افزايش زمان مجاورت به 300 ثانيه و 24 ساعت، بيشترين ميزان سميت به ترتيب در رقت هاي 3-10 و 4-10 مشاهده گرديد. اثر سميت سلولي پرايمر AdheSE  به صورت پليمريزه نشده، پس از 30 و 300 ثانيه مجاورت از رقت 2-10، و پس از 24 ساعت مجاورت از رقت 3-10 شروع شد و در رقت 1-10 به حداكثر ميزان خود رسيد. آزمايش MTT نشان داد كه جز باند AdheSE در حالت پليمريزه شده در 24 ساعت در رقت هاي 1:2 (p<0.001)، 1:4 و 1:6(p<0.01)، اختلاف معني داري با گروه کنترل نشان داد، در حالي كه در آزمايش شمارش سلولي، اين اختلاف تنها در رقت 1:2 معني دار بود(p<0.001)  . با انجام آزمايش DNA condensation  مشخص شد كه آپوپتوز (شکل مشخصي از مرگ سلولي به لحاظ مورفولوژيکي و بيوشيميايي، که turnover سلولي را تنظيم مي کند) در تمامي تركيبات مورد مطالعه چه به صورت پليمريزه  نشده و چه به صورت پليمريزه شده، كمتر از 5% كل مرگ سلولي رخ داده را به خود اختصاص داد.
نتيجه گيري: عامل باندينگ عاجي AdheSE در هر دو جز خود داراي اثر سميت سلولي بر روي سلول هاي فيبروبلاست لثه انساني بود. ميزان سميت، با رقت، زمان مجاورت و پليمريزاسيون ارتباط داشت. ضروري است كه اجزاء سمي اين ماده شناسايي شده و با موادي با سازگاري نسجي بهتر جايگزين شوند.

 
كلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 101
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی