برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

بررسي مقايسه اي زمينه ها و آثار خشونت عليه زنان در خانواده در مراجعين به مركز پزشكي قانوني بابل (1380)

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* بابل، خیابان گنج افروز، دانشگاه علوم پزشکی بابل، گروه مامایی
 
چکیده: 

سابقه و هدف: خشونت خانوادگي شايع ترين شكل خشونت عليه زنان با بيشترين عوارض اجتماعي، رواني و اقتصادي است؛ لذا اين تحقيق با هدف تعيين علل و آثار خشونت و نيز تعيين مشخصات فردي - خانوادگي قربانيان انجام شده است. نتايج اين تحقيق مي تواند در شناسايي اينگونه زنان و فراواني اين مشكل و نيز انتخاب راه كارهاي حمايتي مناسب مفيد واقع شود.
مواد و روش ها: مطالعه حاضر به صورت توصيفي تحليلي طي مدت يك سال ( از فروردين تا اسفند 1380) روي زنان مراجعه كننده به مركز پزشكي قانوني بابل انجام شده است. از ميان آن ها، زناني كه مورد خشونت همسر قرار گرفته بودند، به عنوان گروه مورد (183) و ساير زناني كه متاهل بودند و سابقه خشونت در خانواده را نداشتند، به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شدند (325). ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه اي بوده كه به روش مصاحبه و معاينه تكميل گرديد.
يافته ها: فراواني خشونت خانگي در
ميان مراجعين 36% بود. يافته ها نشان دادند نوع جراحت ايجاد شده غالبا فيزيكي بوده است، اما 13% قربانيان اعمال فشار و خشونت جنسي را در روابط جنسي عنوان نمودند. همچنين 71% زنان از علايم سايكوسوماتيك متعدد اظهار تالم نمودند. شايع ترين محل هاي جراحت سر و گردن (22.3%) و بعد از آن اندام ها (21.6%) بود. بيشتر جراحات (%54) تنها از نوع ضرب بود، اما 41% بيماران در مجموع (به طور انحصاري يا در تركيب با ضرب) دچار جرح شده بودند. ارزيابي فراواني انواع ضرب ها و جرح ها نشان داد كه گرچه شايع ترين نوع ضرب، كبودي (42.4%) و شايع ترين نوع جرح، حارصه يا خراشيدگي (78.7%) بود، اما به 24% زنان آسيب جدي و شديد وارد شده بود. مهم ترين ابزار آسيب اجسام سخت (89.6%) بودند. بيشترين علت خشونت عليه زنان (به بيان قربانيان (اعتياد (31.1%) و مشكلات رفتاري (29%) بود. آزمون هاي آماري ارتباط معناداري را بين مشخصات فردي - اجتماعي و نيز بين مشخصات خانوادگي دو گروه مورد و شاهد نشان داد.
بحث: يافته ها نشان داد كه شيوع خشونت عليه زنان در اين مطالعه در مقايسه با ساير آمارها نسبتا بالاست و تظاهرات جسمي و رواني شديدي دارد. اين مطالعه آشكار كرد كه اغلب خشونت ها در گروه سني 40-20 سال، زوجين با مدت ازدواج كمتر از 10 سال و تعداد فرزندان كمتر رخ مي دهد. كاركنان بهداشتي - درماني شامل پزشكان، ماماها، پرستاران بايد بتوانند زنان در معرض خطر را شناسايي نمايند و با تقويت مهارت هاي خود، حمايت هاي مناسبي از اينگونه زنان به عمل آورند. 

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 237
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی