5 SID.ir | اثر تيمار با تستوسترون و نالوکسان بر رفتار ترس در رتهاي گنادکتومي شده

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

اثر تيمار با تستوسترون و نالوکسان بر رفتار ترس در رتهاي گنادکتومي شده

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* تهران، دانشگاه تربیت معلم تهران، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی
 
چکیده: 

مقدمه: درک به موقع نشانه هاي خطر براي بقاي موجودات زنده ضروري است. موجودات زنده به هنگام مواجه شدن با خطرف درچار ترس مي شوند و پاسخ هاي رفتاري نشان مي دهند.
مواد و روشها:
Elevated plus – maze براي سنجش ترس کارايي بيشتري دارد و از آن براي تعيين ترس استفاده مي شود. افزايش در دو پارامتر، يکي درصد ورود به بازوي باز (%OAE) و ديگري درصد زمان سپري شده در بازوي باز (%OAT)، Elevated plus – maze (ماز + مرتفع) نشان دهنده کاهش ترس مي باشد. در مطالعه حاضر تستوسترون و نالوکسان بر روي رفتار ترس در رتهاي گنادکتومي شده بوسيله Elevated plus – maze مورد بررسي قرار گرفته است. همچنين در اين پژوهش برهمکنش تستوسترون با نالوکسان مورد بررسي قرار گرفت.
نتايج: تزريق زير جلدي
(SC) دوزهاي مختلف تستوسترون (100, 200, 300, 450, mg/rat) موجب افزايش وابسته به دوز %OAE و %OAT گرديد بيشترين پاسخ را دوز 450, mg/rat دارو ايجاد نمود (P<0.001). تزريق نالوکسان، آنتاگونيست گيرنده هاي اپيوئيدي با دوزهاي (1, 2.5, 5, 7.5 mg/kg) باعث کاهش %OAE و %OAT گرديد (P<0.01).
نتيجه گيري: با توجه به اين يافته ها مي توان نتيجه گرفت که تستوسترون موجب کاهش رفتار ترس و نالوکسان موجب افزايش رفتار ترس مي شود. همچنين نتايج آزمايشات نشان داد، تستوسترون با نالوکسان بر همکنش دارد
(P<0.001).

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 189
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی