3 SID.ir | بررسي DMFT معلولان ذهني 14-20 سال و عوامل موثر بر آن در منطقه شامل تهران در سال 80-81

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي DMFT معلولان ذهني 14-20 سال و عوامل موثر بر آن در منطقه شامل تهران در سال 80-81

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

زمينه و هدف: وضعيت سلامت دهان و دندان افراد عقب مانده ذهني معمولا نسبت به افراد ديگر از كيفيت پايينتري برخوردار بوده و مراقبتهاي بهداشتي اين افراد در حداقل مي باشد. اين مطالعه اپيدميولوژيك به منظور بررسي DMFT و پاره اي از عوامل موثر بر آن در معلولين ذهني 14-20 ساله مستقر در مراكز تحت پوشش سازمان بهزيستي شمال تهران (اعم از دولتي و خيريه) در سال 80-81 انجام پذيرفت.

مواد و روش: در اين مطالعه 523 معلول ذهني مورد معاينه قرار گرفتند. تعداد كل معلولان ذهني نگهداري شده در مراكز بهزيستي 535 نفر بود كه 12 نفر به علت عدم وجود همكاري حذف شدند. از اين تعداد  245نفر دختر و 269 نفر پسر بودند. معلولاني كه در اين مراكز نگهداري مي شوند براساس تست IQ انجام گرفته (كه در پرونده آنها موجود است) به سه دسته آموزش پذير، تربيت پذير و پناهگاهي يا ايزوله تقسيم بندي مي شوند.

معاينات درمورد معلولان ذهني تربيت پذير و آموزش پذير به صورت نشسته در كلاس درس يا در محل بهداري مركز به وسيله سوند مستقيم شماره هشت(Kicident Germany)  و آينه مسطح شماره چهار(Hahnen Kratt Germany)  صورت گرفت. تشخيص پوسيدگي در اين مطالعه براساس استاندارد Jakson و Siack انجام شد.

در معلولان ذهني پناهگاهي (ايزوله) معاينات دنداني به صورت خوابيده با استفاده از آبسلانگ انجام شد.

DMF براساس دستورالعمل WHO محاسبه گرديد:

اطلاعات كمي به وسيله آزمون ANOVA و اطلاعات كمي به وسيله آزمون X2 تجزيه تحليل گريد. تاثير عوامل زير بر DMFT مورد ارزيابي قرار گرفت. روش تغذيه معلولان - نوع و تحوه تميز كردن دهان - نوع مركز نگهداري (خيريه يا دولتي) - ابتلاي فرد به سندرم داون - سن و جنس و شدت معلوليت.

يافته ها: متوسطDMFT ، 4.83± 4.65 به دست آمد كه به طور قابل ملاحظه اي از افراد نرمال بالاتر و برابر دو بود. اين مطالعه مشخص كرد كه روش تميز كردن حفره دهان (مسواك به وسيله خود مددجو، مسواك به كمك پرستار،تميز كردن به وسيله پنبه دهان شويه و هرگز تميز نشدن دهان) اثر قابل ملاحظه اي بر DMFT داشت (P<0.05) همچنين بين سن و شدت معلوليت و DMFT از لحاظ آماري ارتباط معني داري وجود داشت (P<0.05). تعداد دندانهاي پر شده، پوسيده و كشيده نيز تحت تاثير شدت معلوليت بود. مشخص شد كه نوع مركز نگهداري (خيريه يا دولتي) اثر قابل ملاحظه اي بر DMFT نداشت، ولي بين تعداد دندانهاي پوسيده و پر شده و نوع مركز نگهداري ارتباط معني داري بود (P<0.05).

عوامل جنس، نحوه تغذيه معلول (جويدن غذا به وسيله خود معلول، استفاده از پوره و استفاده از شيشه شير) و ابتلا يا عدم ابتلا به سندرم داون اثر قابل ملاحظه اي بر DMFT نداشت. تعداد افراد عاري از پوسيدگي، 95 نفر معادل 18.2% بود.

نتيجه گيري: در اين مطالعه پايين بودن سطح بهداشت دهان افراد معلول نسبت به افراد عادي و بالا بودن ميانگين DMFT در آنها مشاهده شد لذا توجه ويژه به مراقبتهاي پيشگيري و درماني در افراد عقب مانده ذهني الزامي است.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 352
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی