3 SID.ir | بررسي ميزان مصرف آنتي بيوتيك پروفيلاكتيك در بيماران پيوند عروق كرونري
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي ميزان مصرف آنتي بيوتيك پروفيلاكتيك در بيماران پيوند عروق كرونري

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز
 
چکیده: 

زمينه و اهداف: عفونت در اعمال جراحي قلب مخصوصا در اعمال جراحي پيوند عروق کرونري معمولا خود را به صورت مدياستينيت و باز شدن استرنوم (جناغ) نشان مي دهد و شيوع آن 0.8-1.5 درصد است. مطالعاتي که در اين زمينه انجام شده اند، نشان مي دهند که در اعمال جراحي پيوند عروق کرونري، آنتي بيوتيک بايد به صورت پروفيلاکتيک به بيماران تجويز شود. در اين نوع از اعمال جراحي، در هنگام القاي بي هوشي، قبل از برقراري دستگاه قلب و ريه مصنوعي و بعد از قطع آن، بايد آنتي بيوتيک به صورت وريدي داده شود. و تا 24 ساعت بعد از عمل تا زماني که لوله تراشه و کانولهاي وريدي بيرون آورده نشده اند، بايد تجويز آنتي بيوتيک ادامه پيدا کند و سپس قطع شود. هدف از اين تحقيق بررسي ميزان مصرف آنتي بيوتيک پروفيلاکتيک در بيماراني است که تحت عمل پيوند عروق کرونري قرار مي گيرند.
روش بررسي: اين پژوهش از نوع مطالعات نيمه تجربي است. اين مطالعه بر روي 100 بيمار مرد که با تشخيص بيماري عروق کرونري در بيمارستان قلب و عروق شهيد مدني تبريز تحت جراحي پيوند عروق کرونري قرار گرفته بودند، انجام شده است. در هر دو گروه، جمع آوري داده ها از طريق پرسشنامه اي که شامل موارد زير بود. انجام شد: جنس، سن، وزن، عوامل خطر، مدت زمان عمل جراحي، نوع بي هوشي و نوع پمپ مورد استفاده، ميزان کسر خروجي (EF) ، تعداد گرافت، مدت زمان انتظار براي عمل جراحي، مدت زمان باقي بودن Chest tube ، بيماري عفوني، بيماري ادراري، بيماري تنفسي، اندوکارديت، آزمايشهاي باليني (شامل سرعت سديمانتاسيون گلبولهاي قرمز در ساعت اول و دومWBC,[ESR2, ESR1] ، کشت خون، ادرار و زخم)، کنترل درجه حرارت (48،24 و 72 ساعت بعد از عمل) و مقدار آنتي بيوتيک مصرف شده به صورت تزريقي و خوراکي. تجزيه و تحليل آماري، با استفاده از نرم افزار SPSS  و با روش آماري توصيفي انجام گرفت.
يافته ها: اين مطالعه بر روي 100 بيمار مرد با ميانگين سني 9.60 ± 53.30 سال در گروه اول و 8.87±54.66 سال در گروه دوم، انجام گرفت. ميانگين وزن بيماران در گروه اول 12.45±74.40 کيلوگرم و در گروه دوم 10.50±74.16 کيلوگرم بود. در بررسي بيماران بعد از عمل جراحي، در هيچ کدام از آنان عفونت ادراري، عفونت تنفسي و اندوکارديت وجود نداشت و همه بيماران از نظر آزمايشها در حد طبيعي بودند. از نظر کشت ادرار، کشت خون و کشت زخم، علامت مثبتي مشاهده نشد و در هيچ کدام از بيماران 72 ساعت بعد از عمل تب وجود نداشت؛ همچنين تا يک ماه، بيماران از نظر علايم عفونت تحت نظر بودند که در اين زمينه، موردي مشاهده نگرديد. در اين بررسي، ميزان مصرف آنتي بيوتيک 15 گرم کاهش يافته بود که از اين ميزان 1.09± 10.47 گرم آن آنتي بيوتيک خوراکي بود.
نتيجه گيري: چنين به نظر مي رسد که مصرف آنتي بيوتيک خوراکي در موارد عفونت بعد از عمل جراحي، هيچ گونه نقشي ندارد و با رعايت روشهاي پروفيلاکسي استاندارد دارويي، مي توان ميزان مصرف داروهاي آنتي بيوتيکي را کاهش داد. در اين تحقيق، مجموع ميزان آنتي بيوتيک مصرفي قبل از انجام اين بررسي 34 گرم به صورت وريدي و خوراکي بود که با انجام مطالعه حاضر و کنترل دقيق بيماران، ميزان مصرف اين داروها به 19 گرم گاهش يافته بود؛ در اين ميان، علاوه بر مساله ميزان مصرف آنتي بيوتيکها بايد به عوارض و هزينه سنگين درمان نيز توجه شود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 572
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی