4 SID.ir | بررسي تاثير آماده سازي سطح ريشه با و بدون تتراسايكلين هيدروكلرايد بر ميزان پوشش ريشه توسط پيوند بافت همبندي آزاد تحت مخاطي پايه ‌دار
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي تاثير آماده سازي سطح ريشه با و بدون تتراسايكلين هيدروكلرايد بر ميزان پوشش ريشه توسط پيوند بافت همبندي آزاد تحت مخاطي پايه ‌دار

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

كاربرد آماده سازي سطح ريشه با تتراسايكلين هيدروكلرايد در روشهاي درماني تحليل لثه در مطالعاتIn vitro  نتايج مثبتي را نشان داده‌اند. همچنين بررسيهاي باليني نسبتا اندكي با اين روش در همراهي با پيوند بافت همبند آزاد انجام گرفته است. هدف از اين مطالعه، بررسي تأثير آماده سازي سطح ريشه با و بدون تتراسايكلين هيدروكلرايد بر ميزان پوشش ريشه توسط پيوند بافت همبندي آزاد تحت مخاطي پايه‌دار بود.
در همين ارتباط سي مورد تحليل لثه CL I ميلر به صورت قرينه در 15 بيمار (متوسط سني 48 سال) در اين كار آزمايي باليني كنترل شده مورد بررسي قرار گرفتند. در هر فرد به طور تصادفي يك نقص تحليلي با روش جراحي پيوند بافت همبندي آزاد تحت مخاطي پايه‌دار به شكل Thickness full SPCTG همراه با آماده سازي سطح ريشه با تتراسايكلين هيدروكلرايد درمان گرديد. گروه SPCTG+TTC و نقص تحليلي طرف ديگر به روش جراحي SPCTG به تنايي درمان شد. (گروه (SPCTG. پارامترهاي باليني زير قبل و سه ماه بعد از جراحي محاسبه و ثبت گرديدند. ارتفااع تحليل، عرض تحليلي، ارتفاع لثه كراتينيزه، عمق شيار لثه و حد چسبندگي باليني. دو پارامتر عرض پايي (قبل از جراحي) و ارتفاع دهيسنس استخواني (در حين جراحي) نيز اندازه گيري شدند. تغييرات داخل گروهي و بين گروهي قبل و بعد از جراحي با كمك آزمونهاي آماري آناليز شدند. ميزان سطح پوشش يافته توسط نرم افزار Autocad محاسبه گرديد.متوسط پوشش ريشه به دست آمده در گروه SPTG+TCC و SPCTG به ترتيب 99% و 97% بود و متوسط سطح پوشش يافته در اين دو گروه به ترتيب  2.62+11.83ميلي متر مربع و 1.36 + 6.78 ميلي متر مربع بود و تفاوت هر دو مقادير معني دار بود (هر دو (p<0.05. موارد پوشش كامل ريشه در گروه SPTG+TCC و SPCTG، 86.7% و در گروه SPCTG 53.3% بود. تغييرات سه ماه ارتفاع ميدباكال تحليل، عرض تحليل، ارتفاع لثه كراتينيزه و حد چسبندگي باليني در هر دو گروه SPTG + TCC و SPCTG از نظر آماري معني دار بود(P<0.05) . كاهش عمق شيار لثه در گروه SPTG+TCC، سه ماه بعد از جراحي معني دار نبود (P<0.05) اما در گروه SPTG اين كاهش معني دار بود(P>0.05) . در مورد تغييرات عمق شيار لثه، ارتفاع ميدباكال تحليل، عرض تحليل، ارتفاع لثه كراتينيزه و حد چسبندگي باليني اختلاف محاسبه شده در بين دو گروه تفاوت معني دار نبود.(P>0.05)  ارتفاع تحليل در هر دو گروه رابطه معني داري با ميزان پوشش داشت(P<0.05) . ارتفاع ميدباكال تحليل در هر دو گروه ارتباط معني داري با درصد موارد پوشش كامل ريشه نداشت(P>0.05) . ميزان عرض تحليل، ارتفاع دهيسنس استخواني و عرض پايي در هر گروه با ميزان پوشش ريشه رابطه اي نداشتند(P>0.05) . ميزان حساسيت به پوار هوا قبل و بعد از عمل در هر دو گروه مشابه بود (P=ns). كاهش اين حساسيت در گروه SPTG + TCC بعد از عمل معني دار بود(P<0.05) . اما در گروه SPTG معني دار نبود (P=ns). ميزان حساسيت به سوند قبل و بعد از عمل در هر دو گروه مشابه بود، هر چند در هر دو گروه بعد از عمل اين حساسيت كاهش يافت. تفاوتها بين گروهها و نه داخل گروهها قابل توجه نبودند(P=ns) .
افزايش پوشش ريشه، سطح پوشش يافته و همچنين 86.7% پوشش كامل ريشه در گروه SPTG + TCC نسبت به گروه SPCTG، 53.3% مي تواند انعكاسي از اثرات مطلوب كاربرد تتراسايكلين در اين روش جراحي بوده و كلينيسين‌هاي ديگر را تشويق به استفاده از اين ماده شيميايي نمايد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 182
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی