5 SID.ir | شيوع پادتن ضد گليادين در بيماران ديابتي

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

شيوع پادتن ضد گليادين در بيماران ديابتي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* تهران، خیابان کارگر شمالی، بیمارستان دکتر شریعتی طبقه پنجم، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران
 
چکیده: 

مقدمه: بيماري سلياك و ديابت نوع 1 از نظر نشانگرهاي HLA و جايگاه هاي كروموزومي يكسان با يكديگر مربوط هستند كه ممكن است علت وقوع اين دو اختلال با يكديگر در عده زيادي از زير گروه هاي جمعيتي شبيه باشد. اين مطالعه براي بررسي شيوع مثبت بودن پادتن ضد گليادين (يك نشانگر در بيماري سلياك) در بيماران ديابتي شهر تهران و تعيين اينكه آيا يافته‌هاي گزارش شده در مورد افزايش آنتي گليادين مثبت در بيماران ديابتي در مطالعه ما نيز تكرار مي‌شود يا خير، طراحي گرديد.
روشها: در اين مطالعه 182 نفر ( 52نفر با ديابت نوع 1 و 130 نفر با ديابت نوع 2) شركت كردند كه 110 نفر آنها زن بودند. محدوده سني بيماران در گروه ديابت نوع 1 3-29.5 سال و در گروه ديابت نوع 2 42-65 سال بود. از هر بيمار يك نمونه خون تهيه و با روش ايمونوفلورسانس غير مستقيم از نظر IgG ضد گليادين بررسي شد. لازم به ذكر است تمام بيماران در زمان نمونه‌گيري فاقد علايم گوارشي بودند.
يافته ها: در يك بيمار با ديابت نوع 1 (9/1%) و دو بيمار با ديابت نوع IgG (%1.5) 2 ضد گليادين مثبت بود. شيوع مثبت بودن پادتن گليادين در افراد سالم دهنده خون در شهر تهران 064/0% است.
نتيجه‌گيري: شيوع آنتي پادتن گليادين در بيماران ديابتي نوع 1 و 2 به ترتيب 30 و 24 برابر بيشتر از جمعيت عادي در شهر تهران است اين با گزارش ساير مناطق در مورد شيوع بيماري سلياك در بيماران ديابتي سازگار و متناسب است. به علت حساسيت و ويژگي نسبتا كم (هر دو حدود 80%) آنتي بادي ضد گليادين، از آن كمتر استفاده مي‌ شود (نسبت به ايده‌آل) اما سنجش با ايمونوفلورسانس غير مستقيم يك روش سريع و ارزان قيمت است و براي برنامه‌هاي غربالگري زير گروه هاي جمعيتي مناسب مي‌باشد و مي‌توان آن را براي همه بيماران ديابتي در معرض خطر توصيه نمود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 110
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی