4 SID.ir | داستان پردازي و شخصيت پردازي مولوي در مثنوي معنوي
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

داستان پردازي و شخصيت پردازي مولوي در مثنوي معنوي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه آزاد اسلامی ایلام
 
چکیده: 
از آنجا كه مثنوي مولوي، اثري تعليمي ـ عرفاني است، سعي شاعر بر اين بوده است كه در قالب داستانها، حكايتهاو تمثيلها به بيان پند و اندرز و گوشزد كردن مسائل اخلاقي و همچنين تشريح افكار و انديشه هاي عرفاني خود بپردازد. لذا داستانها، حكايتها و تمثيلهاي مثنوي از شمول و تنوع بسياري برخوردار است . بهترين نمونه از تداخل حكايات مثنوي در دفتر سوم در ضمن "قصه اهل سبا و ياغي كردن نعمت، ايشان را" نمود يافته است. اين حكايت با بيت "282" آغاز، ولي دنباله اش رها مي شود و مجددا در بيت "364" بدان باز مي گردد و نقل آن به پايان مي رسد. اين پراكنده گويي در بيان حكايت، باعث كثرت و تنوع كاربرد شخصيتها در مثنوي مي شود؛ چه پايه و اساس هر داستاني را شخصيتهاي آن تشكيل مي دهد كه خود عامل يا معمول رخدادها هستند. مولوي در مثنوي از سه شيوه در پردازش شخصيتها سود جسته كه عبارت است از: الف) شيوه مستقيم كه در اين شيوه با صراحت در مورد افراد اظهار نظر مي كند. ب) شيوه غير مستقيم: در اين روش اين تنها به نمايش كردار شخصيتها مي پردازد و خواننده خود را خلال نقشي كه آنها ايفا مي كنند به حقيقت وجود آنها پي مي برد. ج) شيوه تلفيقي كه آميزه‌اي از روش مستقيم و غير مستقيم است. همچنين در اين مقاله به ابزارهاي شخصيت پردازي مولانا، ويژگي شخصيتها در مثنوي و دسته بندي نام اشخاص در داستانهاي مثنوي پرداخته شده است.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 766
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی