4 SID.ir | بازنمايي معناي ذهني زمان آينده در پاره گفتارهاي زبان فارسي بر پايه ي نظريه ي معناشناسي پيش فرض

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

بازنمايي معناي ذهني زمان آينده در پاره گفتارهاي زبان فارسي بر پايه ي نظريه ي معناشناسي پيش فرض

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه زبان انگليسي، موسسه آموزش عالي بينالود مشهد
 
چکیده: 
سخنگويان زبان غالباً وقوع رويدادها و وقايع را به لحاظ ذهني به زمان خاصي مربوط مي نمايند و بر همين مبنا گزاره هاي ذهني خود را در قالب زماني خاصي که چارچوب آن عمدتاً توسط واژگان و دستور زبانشان تعيين مي شود قرار مي دهند. هدف اين مقاله ارائه بازنمايي معناي ذهني زمان آينده در زبان فارسي است. نظريه ي بازنمايي گفتمان [1] از جمله نظريات معنايي است که با ديدي پويا معناي پاره گفتارهاي زباني را بررسي کرده و بازنمايي صوري از اين معناي ذهني ارائه نموده است. نظريه ي معناشناسي پيش فرض نيز با در نظر گرفتن عوامل بافتي- موقعيتي گفتار، باز نمايي صوري از معناي ذهني پاره گفتار ارائه نموده است. در اين پژوهش کفايت اين دو چارچوب براي ارائه بازنمايي مفهوم زمان آينده در زبان فارسي مورد بررسي قرار گرفته است. از آنجايي که در زبان فارسي ساختارهاي مختلفي براي بيان مفهوم زمان آينده بکار مي روند و غالباً درک مفهوم زمان آينده از آنها تنها با تکيه بر عوامل واژگاني و دستوري امکان پذير نمي باشد، در اين مقاله نشان داده خواهد شد که نظريه ي معنا شناسي پيش فرض که عوامل متعددي از جمله استنتاج بافتي-موقعيتي را در درک معنا دخيل دانسته و آنها را در بازنمايي معنا ارائه مي نمايد؛ چارچوب مناسب تري براي ارائه بازنمايي مفهوم زمان آينده در زبان فارسي خواهد بود.
 
كلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 13
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی