3 SID.ir | بررسي رابطه ميزان استريول غيرکونژوگه سرمي مادر با ديابت بارداري

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بررسي رابطه ميزان استريول غيرکونژوگه سرمي مادر با ديابت بارداري

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه مامایی و بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
 
چکیده: 
مقدمه: ديابت بارداري، شايع ترين عارضه طبي دوران بارداري است. تشخيص زودهنگام و انجام اقدامات پيشگيرانه و درماني لازم، باعث کاهش عوارض کوتاه مدت و بلندمدت مادري، جنيني و نوزادي مي شود. مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط استريول غيرکونژوگه با ديابت بارداري انجام شد. روش کار: اين مطالعه مورد-شاهدي در سال هاي 97-1396 بر روي 60 زن باردار مبتلا به ديابت بارداري (مورد) و 120 زن با بارداري سالم (گروه شاهد) مراجعه کننده به بيمارستان هاي مهديه و طالقاني شهر تهران انجام شد. در نمونه ها، تريپل تست در هفته 17-14 بارداري و تست تحمل گلوکز خوراکي با 75 گرم گلوکز در هفته 28-24 بارداري انجام شده بود. روش گردآوري داده ها مصاحبه بود. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS (نسخه 17) و آزمون هاي تي مستقل، کاي دو، من ويتني، رگرسيون لوجستيک انجام شد. ميزان p کمتر از 05/0 معني دار در نظر گرفته شد. يافته ها: ميانگين و انحراف معيار استريول غيرکونژوگه در گروه مورد 61/0± 17/1 و در گروه شاهد 47/0± 02/1 MOM بود. ميزان استريول غيرکونژوگه در گروه مورد به طور معني داري بيشتر از گروه شاهد بود (011/0=p). نتيجه گيري: افزايش ميزان استريول غيرکونژوگه در اوايل بارداري مي تواند به عنوان يک تست تشخيصي جديد ديابت بارداري مطرح و مورد بررسي قرار گيرد. بنابراين با شناسايي زودهنگام زنان در معرض خطر، مي توان اقدامات لازم براي کاهش عوارض آن را انجام داد.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 44
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی