4 SID.ir | تحليل عناصر و مضامين مشترک مقدمه هاي طَلَلي در معلقات

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

تحليل عناصر و مضامين مشترک مقدمه هاي طَلَلي در معلقات

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه قم
 
چکیده: 
شعر جاهلي را بايد آيينة تمام نماي زندگي اعراب جاهلي دانست؛ شعري که تصويرگر حيات مردم آن دوران بوده و پيرامون آن شکل مي گيرد. شايد بتوان گفت بحث اطلال در مقدمة قصايد جاهلي و توجه به آن، از رايج ترين موضوعات شعر جاهلي به شمار مي آيد. وقوف بر اطلال، و گريستن بر آنها، به شعر جاهلي محدود نشده، و شاعران دوره هاي بعد نيز از اين فن در مقدمة قصايد خود بهره برده اند، حتي در عصر عباسي نيز با وجود کمرنگ شدن اين فن ادبي، شعرايي چون بحتري و ابن رومي از آن در اشعار خود بهره برده اند. استعمال اطلال به عنوان پديدة فني رايج حتي تا اوايل قرن بيستم نيز ادامه داشت. پژوهش حاضر در صدد است تا پس از توضيح مختصري دربارة اسباب سرايش مقدمه هاي طللي، با بررسي دقيق دواوين شعراي معلقات [به روايت تبريزي]، عناصر اساسي و مضامين مشترک مقدمه هاي طللي را مشخص، و مختصراً تحليل نمايد؛ و بعد از يک بررسي دقيق، واژه هاي مرتبط با اطلال، و پر بسامدترين آنها را مشخص کند. با اين پژوهشِ مختصر مي توان گفت که مقدمة طللي از ريشه دارترين مقدمه هاي شعري در تاريخ بناي شعر عربي به شمار رفته و صرفاً يک روش تقليدي يا فني نيست که شاعر بدوي به آن پايبند باشد، بلکه فريادي است که هدفش ابراز احساسات نهفتة شاعر نسبت به محبوبش بوده و ارتباط تنگاتنگي ميان اطلال و معشوقة شاعر وجود دارد. همچنين با توجه به محيط ابتدايي و بدوي شاعر جاهلي، شايسته نيست که اين موضوع از ديد فلسفي و رمزي تفسير گردد. امرؤالقيس با استعمال بيشترين واژه هاي طللي، در اين زمينه برجسته ترين شاعر، محسوب مي شود.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 50
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی