4 SID.ir | بررسي عوارض و مرگ ومير نوزادان دچار سندرم ديسترس تنفسي تحت درمان با سورفاکتانت در دو روش تزريق با ونتيلاتور و تزريق با تهويه دستي دربيمارستان بعثت سنندج طي سالهاي 1391 تا 1392

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 
بررسي عوارض و مرگ ومير نوزادان دچار سندرم ديسترس تنفسي تحت درمان با سورفاکتانت در دو روش تزريق با ونتيلاتور و تزريق با تهويه دستي دربيمارستان بعثت سنندج طي سالهاي 1391 تا 1392
 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* مرکز تحقيقات توسعه باليني، بيمارستان بعثت سنندج، دانشگاه علوم پزشکي کردستان، سنندج، ايران
 
چکیده: 
زمينه و هدف: ديسترس تنفسي نوزاد، از علت هاي اصلي مرگ و مير نوزادان نارس به شمار مي رود. يکي از درمان هاي استاندارد آن سورفاکتانت مي باشد. مطالعه حاضر با هدف مقايسه مرگ و مير و عوارض درمان با سورفکتانت در دو روش تزريق با تهويه مکانيکي و تزريق با تهويه دستي در نوزادان نارس بستري در بخش NICU بيمارستان بعثت سنندج انجام شده است. روش کار: در اين مطالعه کوهورت گذشته نگر، 160 نوزاد مبتلا به سندرم ديسترس تنفسي مورد مطالعه قرار گرفتند. در 2/53 درصد (85 نفر) از نوزادان تزريق سورفاکتانت با ونتيلاتور و در 8/46 درصد (75 نفر) از آن ها تزريق با تهويه دستي انجام شده بود. جهت آناليز داده ها از نرم افزار آماري STATA 11 و آمار توصيفي و آزمون هاي آماري کاي دو و تي تست استفاده شد. يافته ها: از مجموع 160 نوزاد، 116 نفر (69%) دختر و 52 نفر (31%) پسر بودند. ميانگين مدت زمان استفاده از ونتيلاتور (024/0p=) و همچنين ميانگين مدت زمان نياز به اکسيژن (018/0p=) در دو گروه تفاوت آماري معني داري داشت. بروز پنوموتوراکس، بروز ديسپلازي برونکوپولمونر (Bronchopulmonar Dysplasia-BPD) و بروز مرگ و مير در دو گروه متفاوت بود ولي اين تفاوت از لحاظ آماري معني دار نبود. نتيجه گيري: نتايج نشان داد مدت زمان نياز به تهويه مکانيکي در روش تزريق سورفاکتانت با کمک ونتيلاتور کمتر از روش تهويه دستي مي باشد. با توجه به ميزان عوارض کمتر اين روش تزريق به عنوان روش کم عارضه تري نسبت به تزريق با تهويه دستي مي باشد.
 
كلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 21
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی