3 SID.ir | بررسي وجود ژن سم شيگا در جدايه هاي کلينيکي گونه هاي شيگلا از گذشته تا حال در بوشهر

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 

بررسي وجود ژن سم شيگا در جدايه هاي کلينيکي گونه هاي شيگلا از گذشته تا حال در بوشهر

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* مرکز تحقیقات طب گرمسیری و عفونی خلیج فارس، پژوهشکده علوم زیست پزشکی خلیج فارس/ گروه میکروب شناسی و انگل شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران
 
چکیده: 
زمينه: سيتوتوکسين شيگا (Stx) عامل بيماري شديد روده اي در انسان است. اخيراً ژن stx درگونه هاي ديگر غير از شيگلا ديسنتري تايپ 1 يافت شده است. هدف اين مطالعه، شناسايي ژن stx در جدايه هاي کلينيکي جدا شده از دو شيوع قبلي بيماري شيگلوز در شهر بوشهر واقع در در جنوب غربي ايران مي باشد. مواد و روش ها: با روش PCR، حضور ژن هاي stx و ipaH در DNA خالص شده از 143 جدايه شيگلا بررسي شد. ترادف هاي تعدادي از محصول هاي PCR، در گونه هاي مختلف شيگلا، با پرايمرهاي (evt) مشابه به کار رفته در تکثير اين بخش تعيين گرديد. يافته ها: چهارده (3/22 درصد) از 63 جدايه شيگلا مربوط به شيوع شيگلوز در فاصله 83-1381، داراي پاسخ PCR مثبت با پرايمرهاي evt بودند. نتايج تعيين ترادف مشخص کرد، محصول PCR ناحيه evt بيشترين شباهت (97 درصد) را با زير واحد A از سم شيگلا ديسانتري داشت. نتايج PCR پرايمرهاي stx و evt در کليه جدايه هاي کلينيکي شيگلاي جدا شده در فاصله 94-1392 منفي بودند. نتايج آزمايش PCR نشان داد که ژن ipaH در کليه جدايه ها وجود داشت. بر اساس آزمايش هاي بيوشيميايي و آنتي سرم هاي اختصاصي گونه شيگلا، جدايه هاي حمل کننده ژن stx، شامل 9(3/14 درصد) شيگلا فلکسنري، 4(4/6 درصد) شيگلا سونه اي، 1(6/1 درصد) شيگلا بوييدي بودند. نتيجه گيري: ژن stx از قبل در گونه هاي مختلف شيگلاهاي منطقه بوشهر پراکنده شده است. به هر حال نبود اين ژن در جدايه هاي کلينيکي آخرين شيوع شيگلوز ممکن است مقطعي باشد. به دليل اهميت ژن stx در افزايش پتانسيل بيماريزايي شيگلا، ضروري است پايش وجود اين ژن با روش هاي ملکولي در آينده پيگيري شود.
 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 50
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی