مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

بهينه سازي شرايط کشت بافت براي ريزازديادي پايه سيب MM111

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشکده کشاورزي، دانشگاه اروميه
 
چکیده: 
فن آوري کشت بافت گياهي براي تکثير گياهان در سطح وسيع استفاده مي شود. ازدياد پايه سيب MM111 به روش کشت بافت اغلب باعث توليد گياهاني با رشد سريع مي شود. پژوهش حاضر با هدف بهينه سازي شرايط ازدياد درون شيشه اي پايه سيب MM111 و بررسي اثر محيط هاي کشت پايه، تنظيم کننده هاي رشد گياهي مختلف بر پرآوري و ريشه زايي اين پايه در قالب سه آزمايش جداگانه انجام گرديد. در آزمايش اول، اثر پنج نوع محيط کشت پايه، شامل محيط کشت پايه MS، 1. 5MS، 2MS، WPM و B5، بر تعداد و طول ريزشاخه پرآوري شده، در آزمايش دوم اثر دو نوع تنظيم کننده رشد گياهي BAP و TDZ در غلظت هاي صفر (شاهد)، 2/2، 4/4 و 8/8 ميکرومولار بر صفات رويشي تعداد ريزشاخه، طول ريزشاخه، تعداد گره و طول ميانگره و در آزمايش سوم، اثر دو نوع محيط کشت پايه MS و ½ MS همراه با دو نوع اکسين در غلظت هاي صفر (شاهد)، 35/7، 7/14 و 05/22 ميکرومولار IBA و در غلظت هاي صفر (شاهد)، 05/8، 11/16 و 16/24 ميکرومولار NAA بر صفات تعداد و طول ريشه در سه و چهار روز نگهداري در تاريکي بررسي گرديد. سازگاري گياهچه هاي درون شيشه اي در بسترهاي کشت پرليت درشت، پرليت ريز، پرليت با پيت ماس (1: 1) و پيت ماس بررسي شد. بر اساس نتايج بدست آمده از آزمايش اول، حداکثر ميزان پرآوري (66/13 ريزشاخه به ازاي هر ريزنمونه) در محيط 2MS مشاهده گرديد. در آزمايش دوم، BAP در افزايش ميزان پرآوري، تعداد گره و کاهش طول ميانگره موثرتر از TDZ بود. حداکثر ميزان پرآوري (66/8 ريزشاخه به ازاي هر ريزنمونه) در غلظت 4/4 ميکرومولار BAP مشاهده گرديد. بر اساس نتايج آزمايش سوم، بيشترين تعداد ريشه با ميانگين 65/2 ريشه به ازاي هر ريزنمونه در محيط کشت MS به همراه 05/8 ميکرومولار NAA مشاهده گرديد.
 
كلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 26
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی