5 SID.ir | روايت شکني در شعر پسامدرن فارسي

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
عنوان مقاله: 
روايت شکني در شعر پسامدرن فارسي
 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه شهيد چمران اهواز
 
چکیده: 
بهره مندي شعر گذشته و معاصر فارسي از روايت مندي انکارناپذير است. از چشم انداز روايت پذيري، مي توان ميان سه دوره ي شعر کهن، شعر نو و شعبه هاي آن و سرانجام جريان هاي تازه ي شعري که در دهه ي هفتاد خورشيدي رايج شدند، تفکيک قايل شد. شتاب در برگرداندن و تأليف آثار مربوط به فلسفه ي پست مدرن دردهه ي يادشده و آشنايي شاعران با چهارچوب هاي نظري آن، در دستگاه زيبايي شناسي سرايندگان و خوانندگان دگرگوني هاي آشکاري پديد آورد و به برآمدن جريان هايي در شعر فارسي انجاميد که نزد گروهي از شاعران و منتقدان به پسامدرن معروف شد. از جمله ي اين دگرگوني ها، نوع پرداختن اين شاعران به عنصر روايت در شعر بود؛ توجه به مباحثي هم چون مرگ مؤلف، زمان پريشي، نسبي گرايي، عدم قطعيت معنا، چندصدايي، روان گسيختگي و. . .، هم چنين اعتنا به امکانات هنري رمان نو و تئاتر پيشتاز، روايت مندي شعر را با گسست هاي بسيار درآميخت. شاعران پسامدرن براي تعويق و تعليق معنا، مرکزيت گريزي و سلب اقتدار مؤلف و چندکانوني کردن شعر و مشارکت خواننده در تکميل معنا، تمهيداتي را به کار بستند که ما در اين مقاله عنوان «روايت شکني» را براي اين ترفندها برگزيده ايم و مهم ترين گونه هاي آن را با ذکر نمونهيي نمونه هايي از در شعر شاعران پسامدرن در پنج دسته: «روايت هاي چندگانه»، «فاصله گذاري»، «مرزشکني روايي»، «فراشعر» و «روايت ناتمام» طبقه بندي و تحليل کرده ايم.
 
كلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 20
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی