5 SID.ir | گزارش بروز كريز در بيماران مبتلا به مياستني گراو بستري در بيمارستان هاي سينا و امام خميني (ره) تهران سال 79-1370
برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

گزارش بروز كريز در بيماران مبتلا به مياستني گراو بستري در بيمارستان هاي سينا و امام خميني (ره) تهران سال 79-1370

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

بيماري مياستني گراويس شايع ترين اختلال محل اتصال عصب و عضله مي باشد. كريز مياستني گراويس كه به عنوان نارسايي تنفسي با نياز به تهويه مكانيكي تعريف مي شود و يك عارضه بالقوه كشنده است و در مدت فعال بودن بيماري عامل اصلي مرگ بيماران مياستني مي باشد. در اين مطالعه توصيفي پرونده 135 مورد بيمار مياستني گراويس كه در 10 سال اخير از 1370 تا 1379 در بيمارستان هاي سينا و امام خميني (ره) بستري شده اند، مورد بررسي و از بين آنها 29 مورد بيمار مبتلا به كريز مورد ارزيابي قرار گرفتند.
هدف از اجراي اين مطالعه بررسي موارد كريز مياستني گراويس بود. در بين اين بيماران 13 نفر (8.44%) زن و 16 نفر (2/55%) مرد بودند. متوسط سن بيماران در زمان بروز اولين كريز 42.1 سال و متوسط زمان شروع علائم بيماري تا كريز 21 ماه بود. از بين 29 بيمار، 25 نفر اولين اپيزود كريز را تجربه كردند. 2 بيمار دومين اپيزود كريز، 1 بيمار براي بار پنجم و 1 بيمار نيز براي بار ششم دچار كريز شده بودند. بيشترين عامل مستعد كننده كريز در اين بيماران، انجام عمل تيمکتومي (34.5%) بود. عامل مستعد کننده بيماري در 6 مورد (20.7%) عدم مصرف صحيح دارو، 5 مورد (17.2%) عفونت و در 8 مورد نيز هيچ عامل مشخصي شناخته نشد.
ميانگين زمان لوله گذاري بيماران 14/1 روز و ميانگين زمان اقامت در بيمارستان 6/34% روز بود. از 29 بيمار 13 مورد (44/8%) تحت پلاسما فرز قرار گرفته بودند، 10 مورد IVIG (34.5%) دريافت كرده بودند.  6بيمار نيز تحت ساير درمان هاي نگهدارنده قرار گرفته بودند ولي ارتباط آماري معني داراي بين درمان انجام شده در طول كريز و طول مدت لوله گذاري يافت نشد (P=0.02). ميزان مرگ و مير در بيماران مورد مطالعه 1/24% (7 مورد مرگ) بود كه 2 بيمار به علت عفونت، 3 بيمار به علت جدا شدن از دستگاه تنفس مصنوعي و 3 بيمار نيز به علت نارسايي تنفسي شديد فوت كردند. مدت زمان لوله گذاري بيماران با افزايش بي كربنات سرم قبل از لوله گذاري (P=0.04) رابطه مستقيم و با طول مدت شروع علايم بيماري مياستني گراويس تا بروز كريز ارتباط داشت (P=0.02). لوله داخل ناي در 42% از بيماران در پايان هفته اول، 68% در پايان هفته دوم و 86% بيماران در پايان ماه اول خارج شد.
با توجه به نتايج فوق به نظر مي رسد بيماران مبتلا به مياستني گراويس در اوايل بيماري به خصوص در سال اول بيماري مورد توجه ويژه قرار گيرند تا احتمال كريز به حداقل برسد و در صورت بروز از شدت و مدت آن كاسته شود. از طرف ديگر جهت اعمال جراحي بزرگ شامل تيمكتومي، تمهيدات كافي قبل و بعد از عمل انجام شود. در طول كريز، تسريع در استفاده از دستگاه تنفس مصنوعي و تنظيم دقيق آن از مرگ و مير بيماران به شدت مي كاهد. به نظر مي رسد كه مطالعات كنترل شده و آينده نگر براي بررسي كريز مياستني گراويس كه عارضه بالقوه كشنده اين بيماري است ضروري مي باشد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 2149
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی