4 SID.ir | تحول كاربرد حروف اضافه در تاريخ زبان فارسي

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

تحول كاربرد حروف اضافه در تاريخ زبان فارسي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
 
چکیده: 

در قلمرو حروف اضافه، زبان متون نثر كهن فارسي از زبان نثر ادبي معاصر، كاملا متمايز است و از يكديگر باز شناخته مي‌شوند و اين امر، نتيجه تحول زبان فارسي در چند قرن زندگي خود مي باشد. آنچه موجب اين تمايز گرديده عبارت است از: 1- برخي تكواژهاي نحوي كه در زبان متون نثر كهن فارسي به عنوان حرف اضافه مورد استفاده قرار مي‌گيرد، 2- استعمال يك حرف اضافه با گونه‌هاي مختلف آن مانند «با» كه شامل گونه هاي «ابا»، «با » و «وا» مي باشد. يا حرف اضافه «بر» كه گونه‌هاي : «ابر» و «ور» را در بر مي‌گيرد. نيز حرفهاي اضافه: «ها» [ha] و «هو» [ho] كه در نثر كلاسيك فارسي نيامده و بايد صورت گويشي داشته باشد و ... در اين مقاله اين نوع دگرگونيها با آوردن مثالهايي از كتابهاي نثر كهن فارسي مورد بررسي قرار خواهد گرفت.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  بازدید یکساله 443
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی