برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
1396 , دوره  6 , شماره  2 ; از صفحه 211 تا صفحه 220 .
 
عنوان مقاله: 

بررسي اثر ترکيب ريخت پذيرکننده هاي سوربيتول و پلي اتيلن گلايکول بر خصوصيات فيزيکي و شيميايي فيلم هاي ژلاتيني حاصل از پوست ماهي حلوا سياه

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* موسسه آموزش عالی تجن، قائم شهر، ایران
 
چکیده: 

در مطالعه حاضر، اثر دو ريخت پذيرکننده سوربيتول و پلي اتيلن گلايکول400 در نسبت هاي مختلف (5:5، 5:10، 5:15، 10:5، 10:10، 10:15، 15:5، 15:10 و 15:15) روي خواص فيزيکوشيميايي فيلم هاي ژلاتيني حاصل از پوست ماهي حلواي سياه (Parastromateus niger) مورد بررسي قرار گرفت. ريخت پذيرکننده ها ترکيباتي با وزن مولکولي پايين هستند که بين ملکول هاي پليمر قرار مي گيرند تا انعطاف پذيري فيلم را بهبود بخشند.با افزايش ميزان ريخت پذيرکننده، مقاومت به کشش و مدول الاستيک فيلم ها کاهش ولي درصد کشش در نقطه پارگي فيلم ها افزايش يافت. اين اثر درنتيجه پراکنش مولکول هاي ريخت پذيرکننده بين پليمر و تضعيف برهم کنش هاي پليمر پليمر بود و منجربه افزايش کشش فيلم ها گرديد. بيشترين کدورت در فيلم هاي حاوي بالاترين غلظت ريخت پذيرکننده مشاهده شد و کدورت فيلم هاي حاوي 15 درصد پلي اتيلن گلايکول بيشتر از فيلم هاي حاوي سوربيتول با همين نسبت ترکيبي بود (P<0.05). تراوش پذيري فيلم ها نسبت به بخار آب عمدتا تحت تاثير ميزان ريخت پذيرکننده بود و صرف نظر از نوع ريخت پذيرکننده، با افزايش غلظت آن در فيلم ها تراوش پذيري به بخار آب از 1.001 به 1.901 ميلي مترگرم/پاسکال ساعت مترمربع افزايش يافت. بسته به غلظت ريخت-پذيرکننده، تفاوت معني داري در حلاليت فيلم ها مشاهده شد، بيشترين و کمترين حلاليت متعلق به نمونه هاي حاوي 15 درصد و 5 درصد سوربيتول يا پلي اتيلن گلايکول و به ترتيب حدود 70 درصد و 15.5 درصد بود (P<0.05). به طورکلي، افزايش حلاليت و تراوش پذيري فيلم هاي ژلاتيني به دليل نفوذ مولکول هاي ريخت پذيرکننده در پليمر و متعاقبا افزايش فضاي آزاد بين آنها بود.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 120
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی