برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
تابستان 1396 , دوره  19 , شماره  2 ; از صفحه 117 تا صفحه 128 .
 
عنوان مقاله: 

مقايسه اثر دو شيوه تمرين درماني عضلاني بر بهبود درد، توانايي عملکردي و تعادل استاتيک در بيماران داراي درد مزمن پاتلوفمورال

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
 
چکیده: 

زمينه و هدف: فيزيوتراپيست ها اغلب از تقويت عمومي گروه عضلاني کوادريسپس جهت بهبود عملکرد بيماران با درد مزمن پاتلوفمورال استفاده مي کنند. از آن جايي که درد مزمن پاتلوفمورال، معلول آتروفي بخش داخلي کوادريسپس است، بنظر مي رسد تقويت انتخابي اين بخش از عضله در صورت امکان، نتايج باليني بهتري بدنبال داشته باشد. بنابراين هدف پژوهش حاضر، مقايسه اثر تمرينات تقويت عمومي کوادريسپس و تقويت اختصاصي کوادريسپس داخلي بر بهبود درد، توانايي عملکردي و تعادل استاتيک در بيماران مبتلا به درد مزمن پاتلوفمورال بود.
روش کار: در تحقيق نيمه تجربي حاضر، 60 زن مبتلا به درد مزمن پاتلوفمورال، به روش در دسترس انتخاب و به 3 گروه تقويت عمومي کوادريسپس، تقويت اختصاصي کوادريسپس داخلي و کنترل تقسيم شدند. گروه تقويت عمومي کوادريسپس، در تمرينات تقويت عمومي کوادريسپس بصورت 2 روز در هفته و هر روز 3 تمرين و گروه تقويت اختصاصي کوادريسپس داخلي، در تمرينات تقويت انتخابي کوادريسپس داخلي بصورت 3 روز در هفته و هر روز 3 تمرين- هر کدام بمدت 8 هفته- شرکت نمودند. ارزيابي درد، توانايي عملکردي و تعادل استاتيک بترتيب با مقياس هاي آنالوگ تصويري، ووماک و آزمون شارپند رومبرگ، قبل و بعد از 8 هفته صورت گرفت. داده ها با آزمون هاي آناليز واريانس با اندازه گيري مکرر و
T وابسته در نرم افزار SPSSv21 آناليز شد. سطح معني داري بصورت p<0.05 در نظر گرفته شد.
يافته ها: هر دو تمرين، سبب کاهش سطح درد استراحت (p<0.001) و فعاليت (p<0.01) و بهبود توانايي عملکردي (p<0.01) شد. با اين حال، درصد کاهش درد فعاليت (p<0.05) و بهبود توانايي عملکردي (p<0.001) در گروه تقويت اختصاصي کوادريسپس داخلي بيشتر از گروه تقويت عمومي کوادريسپس بود. همچنين تعادل استاتيک، در گروه تقويت اختصاصي نسبت به گروه تقويت عمومي و کنترل بطور معني داري بهبود يافت (p<0.01) اما بين دو گروه تقويت عمومي و کنترل تفاوت معني داري ديده نشد (p>0.05).
نتيجه گيري: برخلاف رويکرد درماني رايج در مراکز توانبخشي يعني تجويز تمريناتي براي تقويت کل گروه عضلاني کوادريسپس، تقويت انتخابي بخش داخلي اين گروه از عضلات، جهت بهبود درد، توانايي عملکردي و تعادل استاتيک بيماران مبتلا به درد مزمن پاتلوفمورال، شيوه تمرين درماني موثرتري است
.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 105
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی