4 SID.ir | روش برآوردگر ذاتي براي کنترل اثر سن، همگروه و دوره زماني و مقايسه آن با مدل کلاسيک توصيفي

مشخصات مقاله

 
عنوان مقاله: 

روش برآوردگر ذاتي براي کنترل اثر سن، همگروه و دوره زماني و مقايسه آن با مدل کلاسيک توصيفي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* مركز تحقيقات مراقبت اچ آي وي و بيماري هاي آميزشي، مركز همكار سازمان جهاني بهداشت، پژوهشكده آينده پژوهي در سلامت، دانشگاه علوم پزشكي كرمان، كرمان، ايران
 
چکیده: 

مقدمه و اهداف: هدف از انجام اين مطالعه مقايسه روش برآوردگر ذاتي با روش توصيفي سن، دوره و همگروه است که براي تشخيص روندهاي سن، هم گروه و دوره زماني در ميزان هاي بروز، شيوع و ميرايي استفاده مي شود.
روش کار: براي شرح روش کار از داده هاي مربوط به دو مطالعه بررسي روند مصرف مواد غيرقانوني و الکل و روند مصرف سيگار در دانشجويان دختر دانشگاه علوم پزشکي تهران از سال 85 تا 88 استفاده شده است. ابتدا مدل توصيفي سن، همگروه و دوره و سپس مدل تحليلي برآوردگر ذاتي نشان داده شده و مزايا و معايب آن ها ذکرشده و نتايج آن ها مقايسه شده است.
يافته ها: براي شيوع مصرف سيگار، هر دو روش براي اثر سن، همگروه و دوره زماني يک روند افزايشي، کاهشي و افزايشي نشان دادند. روش برآوردگر ذاتي توانست اثر پيشگيري کننده عامل سنين پايين در مصرف سيگار را نيز نشان دهد. با مشاهده نمودارهاي روش توصيفي همگروه در مصرف الکل براي دختران دانشجو، تقريبا در همه گروه هاي سني، از هم گروه هاي قديمي تر به جديدتر يک روند کاهشي ديده شد. درحالي که در روش برآوردگر ذاتي، اثر همگروهي براي مصرف الکل دختران دانشجو ديده نشد.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد در حال حاضر روش برآوردگر ذاتي بهترين انتخاب براي حل مشکل وابستگي خطي بين سه عامل سن، همگروه تولد و دوره زماني در اين مطالعات است. ولي محققين بايستي با احتياط و آگاهي از مشکلات و تله هاي ايجادشده توسط اين نوع مطالعات از آن استفاده کنند.

 
كلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
-
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 118
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی