برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

بازخواني «الگوي فضاي مياني» در معماري ايران زمين

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه قم
 
چکیده: 

اين نوشته، يکي از الگوهاي کهن طراحي و سامان دهي فضايي در معماري ايران را بررسي مي کند که «فضاي مياني» ناميده شده و در شماري از ساختمان ها با کارکرد آرامگاه و کوشک مياني در باغ هاي کهن ايران پديدار شده است. در اين الگو، يک فضاي مياني مانند گنبدخانه در مرکز ساختمان، با ايوان هايي در هرسو و فضاهايي در دوسوي ايوان ها جاي دارند. پرسش اين است که اين الگو از کجا سرچشمه گرفته است؟ چه ويژگي هاي فضايي مشترکي در نمونه ها و مصاديق پرکاربرد آن يافت مي شود؟ و چه هدف مشترکي در به کارگيري اين الگو مي توان پيش کشيد؟ هدف نوشته، تبيين ويژگي هاي معمارانه اين الگو و نشان دادن ظرفيت بالقوه آن در پذيرش کارکردهاي گوناگون است. ضرورت اين بررسي، توجه به زنجيره پيوستگي الگوهاي طراحي معماري، در تاريخ بلند معماري ايران است، که مايه تشخص و هويت پوياي آن بوده است.اين مقاله، پژوهشي موردي (case study) درباره يک الگوي طراحي معماري است، چون گروه موردمطالعه در آن، شمار اندکي دارد، ولي ويژگي ها در آن گسترده است. اين نوشته با رويکردي تفسيري، بر پايه نمونه هاي يافت شده از آن الگو، به همراه مستندات تاريخي و منابع کتابخانه اي، به تحليل و تبيين مي پردازد. فرضيه نوشته اين است که هدف بنيادي در به کارگيري الگوي «فضاي مياني» در شمار گوناگوني از ساختمان ها، توانايي آن در متمرکزساختن چشم و ذهن، و تاکيد بر روي يک عنصر مياني در فضاي درون است. اين عنصر مياني باتوجه به کارکرد ساختمان، گاه تختگاه فرمانروا در کاخ، گاه آبنماي مياني در باغ و گاه ضريح مقدس در آرامگاه بوده است. دستاورد نوشته اين است که در معماري امروز و فردا، هنگامي که معماران با انگيزه ها و کارکردهاي مشابهي برخورد مي کنند، الگوي توانمندي در سامان دهي فضايي در اختيار دارند که مي توانند با به کارگيري آن، پيوستگي معماري ايراني و پويايي آن را پيگير باشند.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 213
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی