برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
 
عنوان مقاله: 

تحول بيان تصويري در لحظه هاي گفت و گويي سينماي ايران در دهه 1380

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
 
چکیده: 

يکي از بخش هاي مهم در زيبايي شناسي تصوير در سينماي ايران لحظه هاي گفت وگويي است. يکي از قراردادهاي مسلط و غالب در تصويرسازي لحظه هاي گفت وگويي نما/ نماي معکوس است. در اين پژوهش تلاش شده به تحليل مواجهه فيلم سازان ايراني با لحظه هاي گفت وگويي پرداخته و نحوه تحول بيان تصويري در اين لحظه ها نمايان شود. از همين روي، ده فيلم از سينماي ايران در دهه 1380 به منزله جامعه آماري گزينش شده اند، اين آثار عبارت اند از: سگ کشي (بهرام بيضايي، 1380)، من ترانه پانزده سال دارم (رسول صدرعاملي، 1381)، شب هاي روشن (فرزاد موتمن، 1381)، گاوخوني (بهروز افخمي، 1382)، آتش سبز (محمدرضا اصلاني، 1386)، شبانه روز (اميد بنکدار و کيوان علي محمدي، 1387)، درباره الي (اصغر فرهادي، 1387)، جدايي نادر از سيمين (اصغر فرهادي، 1389)، پرسهدر مه (بهرام توکلي، 1388)، يه حبه قند (رضا ميرکريمي، 1390). نخست ماهيت نما/ نماي معکوس و ويژگي هاي آن بررسي مي شود. سپس، دو مفهوم «مي شود و شده در تصوير» تعريف مي شوند و اين دو مفهوم در لحظه هاي گفت وگويي واکاوي مي شوند. سپس، به نمونه هاي تکراري اين الگو در جامعه آماري پرداخته مي شود. سرانجام، به فيلم هايي اشاره مي شود که از الگوي نما/ نماي معکوس فراتر رفته و آن را به پرسش گرفته اند. اين پژوهش آشکار مي سازد که به رغم آنکه غالب فيلم هاي ايراني دهه 1380 در سيطره نما/ نماي معکوس بوده اند، آثاري نيز وجود دارد که از اين سيستم خارج شده و آن را به چالش کشيده اند.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

  چکیده انگلیسی بازدید یکساله 109
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی