برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان نشریه: 
 
اطلاعات شماره: 
آذر و دي 1395 , دوره  7 , شماره  5 (33) ; از صفحه 193 تا صفحه 216 .
 
عنوان مقاله: 

استعاره هاي جهتي در قرآن با رويکرد شناختي

 
نویسندگان: 
 
آدرس:  
* دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
 
چکیده: 

مقاله حاضر به اين پرسش اصلي مي پردازد که بيان استعاري قرآن تا چه ميزان مبتني بر به کارگيري الفاظ جهتي در معني استعاري است. تحليل هاي مقاله، مبتني بر طبقه استعاره هاي مفهومي جهتي در نظريه معاصر استعاره است. ازآنجاکه تجربه و درک مفاهيم مکان و جهت به لحاظ شناختي از جايگاهي بنيادي برخوردارند، اين پرسش مطرح است که اين مفاهيم چگونه در قرآن براي دريافت مفاهيم پيچيده تر به کار رفته اند. براي پاسخگويي به اين پرسش، در نرم افزار جامع التفاسير نور (1390)، با کليد واژه هاي «فوق، تحت، وراء، خلف، امام، يمين، شمال» جست وجو شد و آياتي که در آن ها اين مفاهيم جهتي در ساخت استعاره به کار رفته بود، در کل قرآن مشخص شد. با اين شيوه شصت شاهد به دست آمد که در آن ها جهت ها به عنوان حوزه هاي شناختي مبداء، در بيان استعاري قرآن به کار رفته بودند تا مفاهيم انتزاعي و پيچيده اي چون «منزلت، برتري، زمان، خير و برکت» و جز آن توصيف و قابل درک شوند. تحليل داده هاي مقاله حاضر شيوه هاي کاربرد منحصربه فردي را از واژه هاي جهت نما، در نقش استعاري در قرآن مي نماياند که مي تواند به مثابه يکي از ويژگي هاي معناشناختي قرآن معرفي گردد. اين پژوهش، زمينه ساز پژوهش هاي آينده خواهد بود که از آن ميان، مي توان به پژوهش هايي درباره بررسي شيوه هاي بازنمايي زمان از منظر معني شناسي شناختي در قرآن کريم اشاره کرد.

 
کلید واژه: 

 
موضوعات مرتبط: 
 
ارجاعات: 
  • ندارد
 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 

 
چکیده انگلیسی بازدید یکساله 104 مباني نظري و تجربي ونداليسم: مروري بر يافته هاي يك تحقيق
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی